نتایح جستجو

آینه ی محبت وجودش است،چشمانش! حقیقتی است که می گویند: "از کوزه همان تراود که در اوست"

گاهی برای یادبود ِ لحظه ای کوچک یک روز کامل جشن می گیرم گاهی صد بار در یک روز می میرم حتی یک شاخه از محبوبه های شب یک غنچه مریم هم برای مردنم کافی است گاهی نگاهم در تمام روز با عابران ِ ناشناس ِ شهر احساس گنگ آشنایی می کند گاهی دل ِ بی دست و پا و سر به زیرم را آهنگ یک موسیقی غمگین هوایی می کند...

ما در عصر احتمال به سر می بریم در عصر شک و شاید در عصر پیش بینی وضع هوا از هر طرف که باد بیاید ... در عصر قاطعیتِ تردید عصر جدید عصری که هیچ اصلی جز اصل احتمال ، یقینی نیست اما من بی نام تو حتی یک لحظه احتمال ندارم چشمان تو عین الیقین من قطعیت نگاه تو دین من است من از تو ناگزیرم من بی نام ناگزیر...

ای مهربانترین بیا... بی هیچ گلایه ای بیا... دنیا بدون تو قشنگ نیست ای مهرِماهتابِ من بیا

این ترانه بوی نان نمی‌دهد بوی حرف دیگران نمی‌دهد سفرهء دلم دوباره باز شد سفره‌ای که بوی نان نمی‌دهد نامه‌ای که ساده و صمیمی است بوی شعر و داستان نمی‌دهد: با سلام و آرزوی طول عمر که زمانه این زمان نمی‌دهد کاش این زمانه زیر و رو شود روی خوش به ما نشان نمی‌دهد یک وجب زمین برای باغچه یک...

شاید توهمی گذرا بود بودنت با من آیا مگر توانش هست؟ خورشید و ماه به جز یادی حرف دگر به هم ز هم گفتن؟ smart student

پرنده نشسته روی دیوار گرفته یک قفس به منقار ! از : قیصر امین پور

خدای من سپاس به میزان تمام لحظاتی که یک طرفه به یادم بودی...

باز گشته ام از سفر سفر از من باز نمی گردد از : شمس لنگرودی

باز گشته ام از سفر سفر از من باز نمی گردد از : شمس لنگرودی

حرف‌های ما هنوز ناتمام .... تا نگاه می‌کنی : وقت رفتن است باز هم همان حکایت همیشگی! پیش از آن‌که با خبر شوی لحظه‌ی عزیمت تو ناگزیر می‌ شود آی ..... ای دریغ و حسرت همیشگی ناگهان چقدر زود دیر می‌شود! قیصر امین ‌پور

با تو ام ای لنگر تسکین! ای تکان های دل! ای آرامش ساحل! با تو ام ای نور! ای منشور! ای تمام طیف های آفتابی! ای کبودِ ارغوانی! ای بنفشابی! با تو ام ای شور ای دل شوره شیرین! با تو ام ای شادی غمگین! با تو ام ای غم! غم مبهم! ای نمی دانم! هر چه هستی باش! ای کاش… نه،جز اینم آرزویی نیست: هر چه هستی باش...

گاهی به سرم می زند رفتن را خطش بزنم از تمام واژه ها اما به دلخواه تو بی احترامی ممکن نیست!

نام آنکس که به تویی وابسته است جاودان می ماند... هم چو مجنون که به لیلا پیوست!

داستان ها دارم، از دیاران که سفر کردم و رفتم بی تو، از دیاران که گذر کردم و رفتم بی تو ، بی تو می رفتم ، می رفتم ، تنها ، تنها و صبوریِّ مرا کوه تحسین می کرد من اگر سوی تو بر می گردم دست من خالی نیست کاروان های محبت با خویش ارمغان آوردم...

از وقتی کمتر عاقلانه می بینم کمتر دلتنگت می شوم... حرف تو که باشد دیوانگی هم عالمی دارد!

گمانم اگر حافظ می توانست تو را برایم می آورد که دست از دیوانش بکشم... بس که از تو برایش گفتم و تایید خواستم!