"زندگی باید کرد
گاه با یک گل سرخ
گاه با یک دل تنگ
گاه با سو سوی امیدی کمرنگ...
گاه باید روئید
از پس آن باران
گاه باید خندید
از غمی بی پایان
لحظه هایت بی غم
روزگارت آرام"
"زندگی باید کرد
گاه با یک گل سرخ
گاه با یک دل تنگ
گاه با سو سوی امیدی کمرنگ...
گاه باید روئید
از پس آن باران
گاه باید خندید
از غمی بی پایان
لحظه هایت بی غم
روزگارت آرام"
"زندگی باید کرد
گاه با یک گل سرخ
گاه با یک دل تنگ
گاه با سو سوی امیدی کمرنگ...
گاه باید روئید
از پس آن باران
گاه باید خندید
از غمی بی پایان
لحظه هایت بی غم
روزگارت آرام"