حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند***محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند
ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید***هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند
چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب***فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چند
قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست***بوسهای چند برآمیز به دشنامی چند
زاهد از کوچه...