طی شد این عمر تو دانی به چه سان ؟
پوچ و بس تند... چنان باد دمان...
همه تقصیر من است، خود می دانم...
که نکردم فکری...
و تأمّل ننمودم روزی،
ساعتی یا آنی،
که چه سان می گذرد عمر گران؟.......
کودکی رفت به بازی،به فراغت،به نشاط ...
فارغ از نیک و بد و مرگ و حیات....
همه گفتند:کنون تا بچه است،...