نتایح جستجو

خداحافـــظ هم نــگفت.. انگــار مــــــی دانست.. با رفتنش خدایــم را هــم خواهد برد...! •

همین که میبینم شادی همینکه آسمانِ دلت آبیست کافیست ... ...مراقبِ چشمانِ مهربانت باش قرنها خاطره دارم با ناگفته هایش هوایِ دلم همیشه هوایِ بودنت میماند با خاطره ها زندگی کردن هم عالمی دارد

شجاعت می خواهد وفادار احساسی باشی که می دانی شکست می دهد ... روزی نفسهای دلت را ...

هرشب که سر به بالین می گذارم در آرزوی فردایی هستم با بادکنک های رنگی بچگی ام را با دردست گرفتن یکی ازآنها آغاز کردم هرجا که میخواست مرا میبرد گویی آبی بودم در مسیر نهر ...همه چیز گوارا بود تا بادگرگ نمایی آنرا از دستم جدا کرد تا جایی که توانستم به دنبالش رفتم آنقدر اوج گرفت که دیدنش مهال شد...

نمی گذاشتم به آسانی دلم را ببری اگر می دانستم بعد از تو زندگی کردن چقدر دل می خواهد !!؟

خبر از من داري؟ خبر از دل تنگيهاي من چطور؟ و آن پروانه هاي شادي كه در نگاهم بودند خبرش رسيده كه مرده اند؟ ...هيچ سراغ دلم را ميگيري؟ ...كسي گفته كه ناي عاشقي ندارد؟ كسي خبر داده كه آب رفته ام از خستگي؟ مچاله ام از دلتنگي؟ میان ما هیچ قاصدکی در پرواز نیست وجدان تو راحت خبرهاي من به تو نميرسن

جای تو روی صندلی ماشینم خالیست هر لحظه که کنارم را می بینم بغضم می ترسد هیچ کس نمی تواند جای لبخندهایت را کنارم بگیرد شاید اینست دلیل تنهایی این همه سال معایینه فنی هم که برای کم داشتن تو نمیدهند ...هروز جریمه نداشتن تو را باید بپردازم

تو اگر کورکورانه عاشق شدی گناه من چه بود که باورت کردم؟ ...

حسود شدم به هرکس که چشمانی بدنبال خود دارد دستی برای گرفتن لبانی که می لرزد ...برای گفتن "دوستت دارم" نمی توانم تنهای ام را به بیرون ببرم همینجا در اتاق با آن بازی خواهم می کنم

هر عاشقی دیوانه است اما هر دیوانه ای عاشق نیست چه می دانم شاید هم روزی بوده است ...مرا کجا می برید؟ ولم کنید من فقط یک عاشقم یک عاشق عاقل اصلاً غلط کردم عاشق هم نیستم ولم کنید من عاقل شده ام دیگر کسی را دوست ندارم ...

آن روز خواهد رسید که از تلاطم این روزها این زندگی عبور کنم ...و خودم را به یک ساحل امن برسانم روزی که حتم دارم زیاد دور نخواهد بود فقط چه حیف و حقیقتاً چه حیف وقتی تو می توانستی همنشین کشتی من باشی تا لذت لحظه رسیدن را لحظه رویت خشکی را با تو عاشقانه قسمت می کردم ...

غمگینم مثل شاخه ای که پر شده از برگ های زرد مثل حال و روز زنی که آب و رنگش ...در گذشته جا مانده است

نمیتوانم در هم نشینی دوستان بنشینم تحمل دیدن خنده های دونفره شان را ندارم خنده شان گریانم میکند برق چشمانشان کورم میکند با رقصشان عزادار میشوم ...حق تعالی ببین این بنده ای اشکان نمایت را مرگ تدریجی برایش رویا شده

به دستان گره کرده ی تو در دستان معشوقه ات مات می مانمـ می سوزمـ آرامشت را می بینمـ ..................... خاکستر می شومـ خنده هایت را می شنومـ ذوب می شومـ آهاـی غریبه ! مراعات دلم را نمی کنی ؟؟؟

از كودكی آموخته ام .... به چیزی كه به من تعلق ندارد ...! فكر نكنم !! اما ... ناگهان تو ..... تمام فكرم شدی ..!

با بغض هایش مانده بود چه کار کند لبخندهایش را کجا بگذارد که برنگردد بردارد

دارم از تو مینویسم که نگی دوستت ندارم از تو که با یک نگاهت زیرو رو شد روزگارم دارم از تو مینویسم ... دارم از تو مینویسم موقع نوشتنو.... وقت اسم گذاشتنو کسی رو جز تو نداشتم .... اسمی جز تو نمیذاشتم ... من تموم قصه هام قصه توست اگه غمگینه اون از غصه توست

در کویر تنها شن ها تنها نیستند در دریا ، قطره های آب آسمان یا با ابر است یا ستاره ... خلاصه هیچ وقت تنها نیستند اما تو ... هر جا که بودی می گفتی تنهایی چه با من ، چه بی من حالا آهت را به کویر بده قطره اشکت را به دریا و خودت را به آسمان بسپار درست مثل من قول می دهم که هیچ وقت احساس...

از "تو "قول گرفته ام که ديگر به خوابهايم نيايی قولت را جدی نمی گيرم مثل هميشه اما انگار همين يک بار سر قولت مانده ای چون ماه هاست که خواب نمی بينم ...نه خواب "تو" را نه روزهای بی "تو" بودنم را خوابهای خالی از وجود "تو" شايد رفته ای به جايی که ديگر حتی روياهايم هم نتوانند "تو" را پيدا کنند ! ماه...

کاش هوا دوباره سرد می شد بهانه ای برای آغوشی گرم و بوسه ای پنهانی اما دريغ از ابری ... باز آفتاب آمد ... ...افسوس عاشق شدن گناه است گناه بزرگی که کفاره اش يک عمر گريستن است