نتایح جستجو

من یه آدم برفی بودم که شدم عاشق خورشید آخه اون یه دنیا گرما به دلی یخ‌زده بخشید شدم عاشق نگاهش چه قشنگ و مهربون بود دستاشو خواستم بگیرم نشد اون تو آسمون بود

شبی را با من ای ماه سحرخیزان سحر کردی سحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی

جواب رند تبریزی به سیمین بهبهانی و ابراهیم صهبا : صهباي من زيباي من ، سيمين تو را دلدار نيست وز شعر او غمگين مشو ، کو در جهان بيدار نيست گر عاشق و دلداده اي ، فارغ شو از عشقي چنين کان يار شهر آشوب تو ، در عالم هشيار نيست صهباي من غمگين مشو ، عشق از سر خود وارهان کاندر سراي بي کسان ، سيمين تو را...

شد کوچه به کوچه جستجو عاشق او شد با شب و گریه روبرو عاشق او پایان حکایتم شنیدن دارد: من عاشق او بودم و او عاشق او …

در دام تــوأم ، نیست مـــرا راه گـریـزی من عاشق ایــن دام و تو صیّاد ، کجایی ؟ محبوس شدم گوشه ی ویـرانه ی عشقت آوار غمت بـر ســـرم افتـــاد ، کجایی ؟

ای دل به تو گفتم که مرو از پی دلدار دیوانه شوی نیست ترا مونس و غمخوار حرفم نه شنیدی و بلرزید وجودت برحس نگاهی شده ای سخت گرفتار

در پیچ و خم عشق نشسته غم بسیار با چشم بگو اشک نشوید اثر رنج شاید که کند خون مددی بر تو دگربار افسانه شود قصه ی عاشق به تحمل

در حال چت کردن

آنـهـا کـه دشـنــه دارنـد، از درد خـبـر نـدارنـد صــد زخمـه دشنـه هاشان، رویِ تنم نشسته ایـنجا کـویـرِ خشکی ست، درمانده از محبت گـُـلهایِ آدمـیـیـت، خـشـکـیـدن از قـسـاوَت در ایـن کـویـرِ تـشـنـه، مِـهـری ز کَس نبینی جُــز مُــردن صــداقــت، جُــز مَــرگِ آدمیـیت

ماهیگیری دوست یا رفیق؟

یک عمر شهان تربیت عیش کنند تا نیم نفس عیش به صد طیش کنند نازم به جهان همت درویشان را کایشان به یکی لقمه دو صد عیش کنند فروغی بسطامی

در اين فكرم كه خواهي ماند با من مهربان يا نه؟ به من كم مي كني لطفي كه داري اين زمان يا نه؟ وحشي بافقي

يا رب مرا ياري بده ، تا سخت آزارش کنم هجرش دهم ، زجرش دهم ، خوارش کنم ، زارش کنم از بوسه هاي آتشين ، وز خنده هاي دلنشين صد شعله در جانش زنم ، صد فتنه در کارش کنم در پيش چشمش ساغري ، گيرم ز دست دلبري از رشک آزارش دهم ، وز غصه بيمارش کنم بندي به پايش افکنم ، گويم خداوندش منم چون بنده در سوداي زر ،...

می برم منزل به منزل چوب دار خویش را تا کجا پایان دهم آغاز کار خویش را

تخمه افتابگردان

بزرگترین درد، تنهایست از اون بد تر وقتی هست که در میان جمع هستی و به شدت احساس تنهایی کنی

خوب رويان جهان رحم ندارد دلشان بايد از جان بگذرد هر که شود عاشقشان روز اول که سرشتند ز خاکي گلشان سنگي اندر گلشان بود ، همان شد دلشان

چشم مهتاب که هر شب نگران من و توست شاهد تاب و تب عشق نهان من و توست آری از دیده ی صاحبنظران نیست نهان آنچه در پرده ی اسرار میان من و توست بارها خوانده ام از خط نگارین نگهت نامه ی دل که در او نام و نشان من و توست چند فرهاد زمان قصه ی شیرین شنود تازه کن...

کلاسیک اش یا برنج؟