نتایح جستجو

اندکی اخم و سپس می گذری دیگر هیچ سهم من چیست بجز دربدری دیگر هیچ عشق و احساس فقط حادثه بود ای آتش در دلم مثل جنون شعله وری دیگر هیچ آمدی کشور دل محو پریشانی شد بی گمان هجمهء قوم تتری دیگر هیچ توی این عرصه دلدادگی ای سوگ بلند! تو فقط در غم و اندوه سری دیگر هیچ گاه شیدائیِ پرواز،...

دلم برای کسی تنگ است که چشمهای قشنگش را به عمق آبی دریا می دوخت و شعر های قشنگی چون پرواز پرنده ها می خواند دلم برای کسی تنگ است كسی كه خالی وجودم را از خود پر می كرد و پری دلم را با وجود خود خالی دلم برای کسی تنگ است کسی که بی من ماند کسی که با من نیست دلم برای کسی تنگ است که بیاید...

باراني ام , باراني ام , باراني از آتش يك روح بي پروا و سرگرداني از آتش . اين كوچه ها , ديوارها , اصلاً تمام شهر سوزان و من محبوس در زنداني از آتش . اهل غزل بودم ، خدا يكجا جوابم كرد با واژه اي ممنوع ، با انساني از آتش . بي شك سرم از توي لاكم در نمي آمد بر پا نمي كردي اگر طو فاني از آتش . تا...

برایت آرزو دارم...که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد دعایت می کنم، عاشق شوی روزی بگیرد آن زبانت دست و پایت گم شود رخساره ات گلگون شود آهسته زیر لب بگویی، آمدم به هنگام سلام گرم محبوبت و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را ندانی کیستی معشوق عاشق؟...

الان یه گوشه اتاق با نامه هات نشستم خیلی دلم گریه می خواست بهونه دادی دستم ... بلند بلند می خونم و اشک میریزم یواشی بگو کنار من حالا چرا باید نباشی .. :cry:

نقاب از چهره بردارم چه خواهد شد؟ تو را بی پرده بنویسم چه خواهد شد؟ بدون این حجاب خسته و خاکی مرا بی سایه بنویسی چه خواهد شد

هميشه ماندگار من همه مي خواهند تو از سرم بيفتي! غافل از اينکه، تو را در دلم پنهان کـــــــــرده ام

آسمان ها دلگيرند وقتی زير همين آسمانی و من حتی سايه ات را حس نمی کنم شايد خورشيد من ديگر نمی تابد !

یـــاد قلبــت بــاشد یک نفـــر هسـت کــه دنیـــایش را همـــه هستــی و رویــایش را بــه شکـــوفایی احســاس تــو پیــوند زده و دلــش می خـــواهـد لحظـــه هــا را بــا تــو بـه خـــدا بسپـــارد . . .

باز امشب ای ستاره تابان نیامدی باز ای سپیده شب هجران نیامدی شمعم شکفته بود که خندد به روی تو افسوس ای شکوفه خندان نیامدی زندانی توبودم مهتاب من چرا باز امشب از دریچه زندان نیامدی باماسر چه داشتی ای تیره شب که باز چون سرگذشت عشق به پایان نیامدی مگذار قند من که به یغما برد مگس طوطی من که در شمحافظ...

تو این دنیا تو این عالم میون این همه آدم ببین من دل به کی دادم به اونی که نمیخوادم دلم شیشه دلش سنگه واسه سنگه دلم تنگه

چقدر سرودنت را دوست دارم......... سرودن از خوبی هایت ... آرامشت .... نگاهت.... لبخندت........ بی اختیار قلم را در دست میگیرم و تو را در دفترم می سرایم... به تو فکر میکنم....... هر روز از تو ترانه ای میسازم و آن ترانه زیباترین ترانه ی دنیا میشود........ چه آهنگ دلنشینی دارد و چقدر زیبا سروده شده...

وقتي سكوت ِ دهكده فرياد مي شود تاريخ ، از انحصار ِ تو آزاد مي شود تاريخ ، يك كتاب ِ قديمي ست كه در آن از زخم هاي كهنه ي من ياد مي شود از من گرفت دخترِ ِخان هرچه داشتم تا كي به اهل ِ دهكده بيداد مي شود؟ خاتون! به رودخانه ي قصرت سري بزن موسي ، دل ِ من است كه نوزاد مي شود با اين غزل ، به مـُلك ِ...

وقتش رسیده حال و هوایم عوض شود با سار ِ پشت پنجره جایم عوض شود هی کار دست من بدهد چشم های تو هی توبه بشکنم و خدایم عوض شود با بیت های سر زده از سمت ِ ناگهان حس می کنم که قافیه هایم عوض شود جای تمام گریه ، غزل های ناگــــــزیر با قاه قاه ِ خنده ی بی غم عوض شود سهراب ِ شعرهای من از دست می رود حتی...

می سپارم دل به دریا بی خیال می شمارم لحظه ها را بی خیال میکشم بر دفتر نقاشیم نقش هایی زشت و زیبا بی خیال گاه میسازم برای روح خود نردبانی تا ثریا بی خیال بی خیالم با خود ... اما با تو من حرف هایی دارم اما ... بی خیال

عروسک عروسک قصه ی من گهواره ی خوابت کجاست قصر قشنگ کاغذی پولک آفتابت کجاست بال و پر نقره ای کفتر عشقم رو کی بست آینه طوطی من رو سنگ کدوم کینه شکست عروسک قصه من زخم شکسته با تنت بمیرم ای شکسته دل چه بی صداست شکستنت صدای عشق من و تو که تلخ و گریه آوره تو این سکوت قصه ای شاید صدای آخره بعد از من...

گل بارون زده گل بارون زده ی من ... گل یاس نازنینم میشکنم پژمرده میشم نذار اشکات رو ببینم تا همیشه تو رو داشتن ... داشتن تمام دنیاست از تو و اسم تو گفتن ... بهترین همه حرفاست با تو ... باتو اگه باشم وحشت از مردن ندارم لحظه هام پر میشه از تو وقت غم خوردن ندارم ای غزلواره ی دلتنگ که همه تنت کلامه...

گویند که جز تو را نمی باید خواست گویند که این خواستن از اهل خطاست باراستی و خطا مرا کاری نیست زیرا که حساب من دیوانه سواست نیما

دگر درمان دردش دیر شد دل چه زود از سیر عالم سیر شد دل دل پیران جوان دیدم ولی من جوان بودم که ناگه پیر شد دل استاد شهریار

گر صید خدا شوی ز غم رسته شوی گر در صفت خویش روی بسته شوی میدان که وجود تو حجاب ره توست با خود منشین که هر زمان خسته شوی حضرت مولانا