نتایح جستجو

مادر بزرگ من از این جذاب تر است!

درود بر گلابتون عزیز :gol: شرمنده ام بابت تاپیک تکراری :redface: بعد ازین بیشتر دقت میکنم... موفق باشی عزیزم :gol::gol::gol:

خواهش :gol: نفر بعدی یه دختر بامرام

:gol::gol: نفر بعدی یه خانم مهربون

حالا دلگیر نشو :gol: بعدی یه آقاست :razz:

:eek: نفر بعدی مهندس برق

احترام گذاشتن به ازادی و خواسته های انسان ها شایسته تر است.. باید به مردم این حق داده شود که حجاب و یا بی حجابی را خودشان انتخاب کنند و زور و تحمیل از طرف دولت و یا مراجع دینی صورت نگیره... هر زنی حق داره در انتخاب نوع لباس و پوشش خود آزاد باشه... این حق مسلم اوست.

ترسم از روزی که از روی مزارم رد شوی غافل از آنکه بدانی بر مزار کیستی :cry:

اهل مد نیستم و همرنگ بودن با جماعت را نمی پسندم... الماسمون کجا بود؟!! رنگ مورد علاقم سیاه و سفید و کلاه به سر گذاشتن رو هم خیلی دوست دارم:smile: البته اگه عمرمون کفاف داد و روی ازادی رو دیدیم! انشاالله!!! :cry: گرهم عمر کفاف نداد آرزو بماند به آن دنیا :biggrin:

به احمدی نجات... که باز داره چه توطئه ای میکنه؟ :confused:

شبان آهسته می​نالم مگر دردم نهان ماند به گوش هر که در عالم رسید آواز پنهانم

من آنم که گر جام گیرم بدست ببینم در آن آینه هرچه هست

با تو می توان با تو می توان بهار شد می توان هزار شعر عاشقانه را سرود و ماندگار شد با تو می توان در این دیار پر فریب ره نورد جاده های روزگار شد با تو، می توان دوباره دید چهار فصل سال را بر تن تمام روز های سال رنگ دل کشید و یادگار شد می توان در کنار تو به جنگ روزگار رفت یا که با درخت سبز صلح...

مرا خود کشد تیر آن چشم مست چه حاجت که آری به شمشیر دست

زرین تاج قزوینی ملقب به (طاهره قُرةالعَین) زرین تاج را شیخیه «قرة العین» و بابیه «طاهره» لقب دادند. وی فرزند حاج صالح قزوینی و همسرملا محمد برغائی بود. در سال ۱۲۳۳ هجری قمری در قزوین به دنیا آمد. فقه و اصول و کلام و ادبیات عرب را نزد پدر آموخت. آثار شیخ احسائی و سید رشتی را مطالعه کرد و با سید...

زرین تاج قزوینی ملقب به (طاهره قُرةالعَین) زرین تاج را شیخیه «قرة العین» و بابیه «طاهره» لقب دادند. وی فرزند حاج صالح قزوینی و همسرملا محمد برغائی بود. در سال ۱۲۳۳ هجری قمری در قزوین به دنیا آمد. فقه و اصول و کلام و ادبیات عرب را نزد پدر آموخت. آثار شیخ احسائی و سید رشتی را مطالعه کرد و با سید...

در پس پرده اي از گرد و غبار نقطه اي لرزد از دور سياه چشم اگر پيش رود مي بيند آدمي هست كه مي پويد راه

دل تا ز صبا شنید افسانه دوست از سینه هوا گرفت زی خانه دوست تا شمع بلندش به افق روشن شد جان پر نکشید جز به پروانه دوست

در دامن سکوت غم افزایت اندوه خفته می دهد آزارم آن آرزوی گمشده می رقصد در پرده های مبهم پندارم

ناشناس آه، ای ناشناس ناهمرنگ بازگو، خفته در نگاه تو چیست؟ چیست این اشتیاق سرکش و گنگ در پس دیده ی سیاه تو چیست؟ چیست این؟ شعله یی ست گرمی بخش چیست این؟ آتشی ست جان افروز چیست این، اختری ست عالمتاب چیست این؟ اخگری ست محنت سوز بر لبان درشت وحشی ی تو گرچه نقشی ز خنده پیدا نیست لیک در دیده ی...