نتایح جستجو

شده هرگز دلت مال کسی باشد که دیگر نیست؟ نگاهت سخت دنبال کسی باشد که دیگر نیست؟ برایت اتفــاق افتاده در یک کافـــه‌ی ابری ته فنجان تو فال کسی باشد که دیگر نیست؟ خوش و بش کــرده‌ای با سایه‌ی دیوار وقتی که دلت جویای احوال کسی باشد که دیگر نیست؟ چه خواهی کرد اگـر هر بار گوشی را که برداری...

من چه بی انصاف بودم با ترازوی ِ دلم که تار ِ مویت را برابر با همــه دنیــا کشیدم با چه رویــی بعد از این شعر ِ "نظامی" را بخوانم بس که "مجنون" بودم و بیخود تو را "لیلا" کشیدم

اسپايدر من 2017

:heart::heart::heart:

عاشق شدم و نوشتم از ترک بهشت از ریزش سقف خانه ام... خشت به خشت هی خرده نگیر : بوسه در شعرت نیست بی تجربه میشود مگر شعر نوشت؟ محسن انشایی

برادر! خــون تو از سینه ی من می زند بیرون بمان در خانه ات ، جلاد گردن می زند بیرون سپر برداشتن را گازِ اشک آور نمی فهمد زِرِه سودی ندارد ، تیر از تن می زند بیرون نگیــــری خــــرده بـــر روبــــاه در بــــــــازارِ مکـاران که امشب شیر هم خود را به مردن می زند بیرون چرا "دست محبت سوی کس...

دو چشمت از عسل لبریز و لب‌هایت شکر دارد بیــــا، هرچند مـــی‌گــویند: شیرینـــی ضرر دارد زدم دل را بـــه حافظ ، دیدم او امشب برای من - "لبش می‌بوسم و در می‌کشم می" در نظر دارد

تمام شب در میخـانه را کمین زده ام سیاه مست ترین تاک را زمین زده ام برای اینـکه نیاید بــه چشمهایـم خواب دلی به آب و به دل ، آب آتشین زده ام

کارش امشب به من افتاده صدایم زده است کمکم کن بـــــروم جــــاده صدایـم زده است آی بانـــــو! کهــــر سوختـــــه‌ام را یله کن دشت - این مادر آزاده - صدایم زده است بــه سفر می‌روم آری نکند دیـــر کنم کودکی‌هایم از آباده صدایم زده است خان - خداوند بیامرزدش - از آن سر ایل باز هم پیک فرستاده صدایــم...

می ترسم از صدا که صدا عاشقت بشود این سوت کوچه گرد رها عاشقت بشود گفتم به باد بگویم تو را ...نه...ترسیدم این گرد باد سر به هوا عاشقت بشود

باز شب ماند ومن اين عطش خانگی ام باز هم ياد تـــــــو ماند ومن وديوانگی ام اشک در دامنم آويخت کـــــه دريا باشم مثل چشم تو پر از شوق تماشا باشم خواب ديدم کــه تو می آمدی ودل می رفت محرم چشم ترم می شدی و دل می رفت: يک نفر مثل پـــــری يک دو نظر آمد و رفت با نگاهی به دل خسته ام آتش...

افسوس که از همنفسان نیست کسی وز عمر گرانمایه نمانده است بسی دردا که نشد به کام دل یک لحظه با همنفسی بر آرم از دل نفسی هاتف اصفهانی

در نگــــــــــــــاه تو که پيوند زد اندوه مرا چه کسی گل شد و لبخند زد اندوه مرا محمد حسين بهراميان(گلنار)

به یک پلک تـــو مـی‌بخشم تمـــام روز و شب‌ها را که تسکین می‌دهد چشمت غم جانسوز تب‌ها را بخوان! با لهجه‌ات حسّی عجیب و مشترک دارم فضا را یک‌ نفس پُر کن بـــه هــــم نگذار لب‌ها را به دست آور دل من را چه کارت با دلِ مردم! تو واجب را به جا آور رها کن مستحب‌ها را دلیلِ دل‌خوشـــی‌هایم! چه بُغرنج...

پشت دیوار همین کوچــه به دارم بزنید من که رفتم بنشینید و ... هوارم بزنید باد هم آگهـــی مرگ مرا خواهد برد بنویسید که: "بد بودم" و جارم بزنید من از آیین شما سیر شدم ... سیر شدم پنجـــه در هر چه کـه من واهمه دارم بزنید دست هایم چقدر بود و به دریا نرسید؟! خبـــر مرگ مرا طعنــــه به یــــارم بزنید...

تویی دریا منم ماهی چنان دارم که می‌خواهی بکن رحمت بکن شاهی که از تو مانده‌ام تنها مولوی

باغبانی پیرم که به غیر از گلها از همه دلگیرم کوله ام غرق غم است ادم خوب کم است عده ایی بی خبرند عده ای کور و کرند و گروهی پکرند دلم از این همه غم میگیرد و چه خوب است ادمی عاقبت میمیرد

مرا بازیچـه‌ خود ساخت چـون موسا که دریا را فراموشش نخواهم کرد چون دریا که موسا را نسیم مست وقتی بوی گل می‌داد حس کردم کـــه این دیوانــه پرپر می‌کند یک روز گـــل‌ها را خیانت قصه‌ی تلخی است اما از که می‌نالم؟ خودم پــــرورده بودم در حــواریــون یهــــودا را خیانت غیرت عشق است وقتی وصل ممکن...

تصــور کن بهاری را که از دست تــو خواهد رفت خم گیسوی یاری را که از دست تو خواهد رفت شبی در پیـــچ زلف مــوج در موجت تماشا کن نسیم بی قراری را که از دست تو خواهد رفت مزن تیـــر خطا آرام بنشین و مگیـر از خـــود تماشای شکاری را که از دست تو خواهد رفت همیشه رود بـــا خود میوه غلتان نخواهد داشت...

بیدار شو ای دل که جهان می‌گذرد وین مایهٔ عمر رایگان میگذرد در منزل تن مخسب و غافل منشین کز منزل عمر کاروان میگذرد مولانا