رسم است هر که داغ جوان دید -------------------- رافت برند حالت آن داغ دیده را
یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفا -------------------- وان یک ز چهره پاک کند اشک دیده را
آن دیگری بر او بفشاند گلاب و شهد -------------------- تا تقویت کند دل محنت چشیده را
یک جمع دعوتش به گل و بوستان کنند...