چگونه خاک نفس می کشد؟
-بیندیشیم:
چه زمهریر غریبی!
شکست چهره ی مهر،
فسرد سینه ی خاک،
شکافت زهره ی سنگ!
پرندگان هوا دسته دسته جان دادند.
گپ آوران چمن،جاودانه پژمردند.
در آسمان و زمین،حول کرده بود کمین،
به تنگ نای زمان،مرگ کرده بود درنگ!
به سر رسید جهان؟
-پاسخی نداشت سپهر.
دوباره باغ بخندد؟
-کسی...