گاه آدم، خود آدم، عشق است.
بودنش عشق است.
رفتن و نگاه کردنش عشق است.
دست و قلبش عشق است.
در تو عشق می جوشد، بی آنکه ردش را بشناسی. بی آنکه بدانی از کجا در تو پیدا شده، روییده .
"جای خالی سلوچ-محمود دولت آبادی"
به خاطر رنگ پروفت میگی با سبز ننویسم:biggrin:باشه بیرنگش میکنم
--------------------
هیچی به طرز اسف باری حاظر شدم، مث مونگلا شده بود بعد از اون عمل به خصوص:دی چون بعضی جاها .... داشت بعضی جاها نداشت...:دی
بیشتر از این حرص خوردم که شب قبلش رفته بودم حم.../ اما چون نمیدونستم هیچ کاری نکردم:| اخ...