فیلم ناتمامی بوده ام
با سناریوی کلیشه ای دهه هفتاد
آقای کارگردان!
لطفن !
در من هنوز
سکانس عاشقانه ای هست
که می تواند نامزد اسکار نقش اول مرد شود
پلانت را آماده کن
می خواهم به تمام زبان های زنده ی دنیا
گریه کنم!
با اینکه انسان کمال طلب هس، انگار یه جایی از روح یا ... زخم های تلخ و دوس داره!
مثلا داستان یا فیلم های با پایان تلخ، یه جایی از وجودش و برا همیشه تسخیر میکنه...و هیچ وقتم پاک نمیشه.
بچه بودم فیلم شعله رو دیدم! هنوزم این فیلم و میبینم میرم به حس و حال اون موقع، و تلخی اخر فیلم هنوزم برام تلخه!
تایتانیک هم از این قاعده مستثنی نیس!
...
نه رزالی در مورد سبکش نمیدونستم...ممنون از راهنمایی.
آره چنگ من و یاد قصه های هزار و یک شب میندازه...نمیدونم چرا؟
ممنون از لینک...یاد تایتانیک افتادم...میگفتن جک عوض در وری تحویل دادن به رز چن تا کرال سینه میرفت خودش و میرسوند به قایقهای نجات...دی+
بله میدونم شوخی کردم...آسایش و از محله میبرن همچین آدمایی.
نه خواهش میکنم...البته بین جوونها بیشتر به 29 بهمن مشهوره این روز عشق اینا...نه لازم دارم پسش نمیدم...ممنون.
بله نمیگفتیم ریا نشه...اسفند و عشق است...دی
اون قدیما که وبلاگ داشتم...این آهنگ به اسم تانگو معروف بود...بین وبلاگ نویسها...یادمه یه فلاشی درست کرده بودم...این آهنگ و داشت و شونصد تا نقل قول میومد از نوشته های بزرگان رد میشد تو صفحه ...یادش بخیر...
یه آقایی هم یه ترانه فارسی اضافه کرده بودن...اسمشون یادم نی. گل ارکیده اینا میگفت...