نمی دونم ولی من الان میبینم
دوباره می ذارم
دوباره می ذارم
-
سلام بانو نغمه عزیز
آسمان هم انتهایش مهر توست مهربان این آسمان از آن توست آسمانم هدیه ای از سوی من تا بدانی قلب من هم یاد توست....
نغمه جان درود
امروز خدای عاشقانه های کوچک رو خوندم
فوق العاده است
روزت قشنگ
مرسی خانومی
چشمانت زیباست
تو را
چگونه توصیف نمایم
ای
زیبا
مرسی عزیزم
زندگی شوق رسیدن به همان فردایی است، که نخواهد آمد
زندگی شاید آن لبخندی ست، که دریغش کردیم
زندگی زمزمه پاک حیات ست، میان دو سکوت
زندگی ، خاطره آمدن و رفتن ماست
زندگی در همین اکنون است
Click here to view the original image of 1280x800px and 250KB.
مثل همیشه برای "تـــــــــو" ... مینویسم...
"تـــــــــو" ...
به نیت هرکه دوست داری ..
... بخوان ...
روزگار بر وفق مرادت نغمه جان
چشمــي بــه تخــت و بخــت نــدارم!مــرا بــس است،
يــک صنــدلــي بــراي نشستــن، کنــار تــو . . .
شاعر: حسین منزوی
آهــای !
از پشت ابر بیرون بیا ..
زمستان که نیست ..
من ..
گرمای چشمانت را می خواهم ...
نــــوشـــــتم " قـــــم حــــا " ...
همـــــه بــــهـــم خنــــدیـدنـــد!!
گــــریــســـــتم ...
گفـــــتم بـــــه "غــــم هــــا " یــــم نخنــــدیـــد ..،
کــــه هـــــــر جــــــــور بنــــویسم ..
درد دارد ... !!!
ازآخـــــــر بـــــه اول بخـــــوان تــــــا ...
مــــــــنِ ایـــــن روزهـــــــــا را بشنــــــــاســــــی!!!
هـــمــیــشــه نــــه ...
ولــــی گـــاهـــی .. مــیــان بـــودن و خـــواســتـن ..
فـ ـاصـلــه مـــی اُفــتــد ...
وقـ ـتــهــایـــی هـــســت کـــه ..
کــســی را ..
بـــا تــمـــام وجــــود میخواهــــی ...
ولــــــی نــــبـــــــایــــد کــنـــارش بــــاشـــی ...!
جهنـــــمی بپــــا میـــکند ...
دلــــــم ...
وقـــــتی شـــــــعری بیــــــاید و ..
تــــو ...
میــــــان آن نبــــاشــــی...............!
من خوبم...!
اما خسته...
دنيا هم خوبه...!
ولي از چشماي قرمزش معلومه که اونم خسته ست!
دنيا بخوابم؟
سلام
خوبی بانو نغمه
زندگی رودخانه ای ست از فنا تا به فنا.
زندگی اصلا پدیده ای منطقی نیست.
منطق ساخته و پرداخته ی ذهن ماست.
زندگی،حیرت در شگفتی هاست؛
پرسه زدن در زیبایی هاست.
زندگی،معامله نیست،
تجارت نیست؛
شهود عاشقانه ی اشیاست.
زندگی،
زمانی معنا دارد که سفری در جاده ی عشق باشد.
زندگی،سفراست.
کسانی که جایی در گوشه و کنارها اطراق می کنند،
زندگی را می بازند.
انسان باید آواره و پرسه زن باشد،
انسان باید خانه به دوش باشد؛
هر جا که اُتراق شود، زندگی در آن جا می میرد.
-
بارگذاری...
-
بارگذاری...
-
بارگذاری...