بعضی زخمها خوب نمیشوند، فقط با بقیه وجود هماهنگ میشوند.
آدم ها از بعضی غمها عبور نمیکنند؛ همانجا میمانند و فقط یاد میگیرند از بیرون عادی به نظر برسند.
«روحِ من در آن اتفاق ماند، و جسمم شروع به حرکت در زمان کرد. مثل اینکه مدت زیادی گذشته بود، ولی روحم طوری آن اتفاق را به یاد میآورد که انگار همین دیروز رخ داده بود.»
