خودتو با یه شعر وصف کن...!
- شروع کننده موضوع secret_f
- تاریخ شروع
باورت نمی شود........!!
دیشب بارانی بی ابر بر سرم بارید...
بارانی بی ابر...با رعدهایی بی برق...
باورت نمی شود...!!
دیشب چشم هایم بی آهنگ ترین ملودی را می نواختند..
باورت نمی شود...!!
دیشب خیلی اتفاقی موهایم را کشیدم....خیلی اتفاقی برایت مردم....
خیلی اتفاقی....خیلی اتفاق ها افتاد...!!
خیلی اتفاقی بود که نوشته هایم مخاطب خاص پیدا کرد..
خیلی اتفاقی بود که تپش های قلبم را در سینه ی دیگری احساس کردم
اما.......
اتفاق نبود.......!!
خواستنت فاجعه بود........فاجعه.....................!!!!!
دیشب بارانی بی ابر بر سرم بارید...
بارانی بی ابر...با رعدهایی بی برق...
باورت نمی شود...!!
دیشب چشم هایم بی آهنگ ترین ملودی را می نواختند..
باورت نمی شود...!!
دیشب خیلی اتفاقی موهایم را کشیدم....خیلی اتفاقی برایت مردم....
خیلی اتفاقی....خیلی اتفاق ها افتاد...!!
خیلی اتفاقی بود که نوشته هایم مخاطب خاص پیدا کرد..
خیلی اتفاقی بود که تپش های قلبم را در سینه ی دیگری احساس کردم
اما.......
اتفاق نبود.......!!
خواستنت فاجعه بود........فاجعه.....................!!!!!
ﺩﺧـــــﺘﺮ ﺑﺎﺷﯽ ، ﮐﺎﺭﻣــــﻨﺪ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﯽ
ﺻﺒﺤﻬﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﭘﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﮎ ﺁﺭﺍﯾﺸﯽ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﯽ ﻭ ﺭﺍﻫﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ
ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻠﻮﺕ ﺯﻧﺎﻧﮕﯿﺖ، ﻣﯿﺮﻭﯼ ﻭﺳﻂ ﺷﻬﺮِ ﺷﻠﻮﻍ ﻧﺎﻣﺮﺩ
ﻭ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺎﺭﯾﺖ ﺭﺍ، ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺭﮐﺖ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﺕ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺍﻧﯽ
ﺑﺎ ﻫﻢ ﺟﻨﺴﻬﺎﯾﺖ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ، ﺑﺎ ﻣﺮﺩ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ !
ﺯﻥ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ
ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻮﯼ ، ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻨﻮﯼ، ﺑﻐﻀﺖ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯽ
ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺰﺧﺮﻑ ﺭﻭﺯ ﻣﺮﮔﯽ ﺟﻮﺭ ﮐﻨﯽ
ﻏﺮﻭﺏ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺁﺭﺍﯾﺶ ﻣﺎﺳﯿﺪﻩ ﺍﺕ ﺭﺍ
ﺗﻤﺪﯾﺪ ﮐﻨﯽ ، ﮐﻤﯽ ﻋﻄﺮ ﺑﺰﻧﯽ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﻠﻮﻏﯽ ﺷﻬﺮﯼ، ﺭﻫﺎ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﯿﺶ
ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯾﺶ
ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽ ﺑﺮﯼ ﺑﻪ ﺗﺎﮐﺴﯽ ﻫﺎ ، ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﻫﺎ ، ﻣﺘﺮﻭﻫﺎ
ﻭ ﺧﻮﺩﺕ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯽ ﮐﯽ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺭﺳﺎﻧﺪﯼ
ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺍﻣﻨﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺕ
ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﻨﯽ : ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ
ﺻﺒﺤﻬﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﭘﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﮎ ﺁﺭﺍﯾﺸﯽ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﯽ ﻭ ﺭﺍﻫﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ
ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻠﻮﺕ ﺯﻧﺎﻧﮕﯿﺖ، ﻣﯿﺮﻭﯼ ﻭﺳﻂ ﺷﻬﺮِ ﺷﻠﻮﻍ ﻧﺎﻣﺮﺩ
ﻭ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺎﺭﯾﺖ ﺭﺍ، ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺭﮐﺖ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﺕ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺍﻧﯽ
ﺑﺎ ﻫﻢ ﺟﻨﺴﻬﺎﯾﺖ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ، ﺑﺎ ﻣﺮﺩ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ !
ﺯﻥ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ
ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻮﯼ ، ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻨﻮﯼ، ﺑﻐﻀﺖ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯽ
ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺰﺧﺮﻑ ﺭﻭﺯ ﻣﺮﮔﯽ ﺟﻮﺭ ﮐﻨﯽ
ﻏﺮﻭﺏ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺁﺭﺍﯾﺶ ﻣﺎﺳﯿﺪﻩ ﺍﺕ ﺭﺍ
ﺗﻤﺪﯾﺪ ﮐﻨﯽ ، ﮐﻤﯽ ﻋﻄﺮ ﺑﺰﻧﯽ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﻠﻮﻏﯽ ﺷﻬﺮﯼ، ﺭﻫﺎ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﯿﺶ
ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯾﺶ
ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽ ﺑﺮﯼ ﺑﻪ ﺗﺎﮐﺴﯽ ﻫﺎ ، ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﻫﺎ ، ﻣﺘﺮﻭﻫﺎ
ﻭ ﺧﻮﺩﺕ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯽ ﮐﯽ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺭﺳﺎﻧﺪﯼ
ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺍﻣﻨﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺕ
ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﻨﯽ : ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ
درد بزرگیست وقتی
میفهمی
کسی که
دوستش داری
هر بار تمام دردهایش
را بخاطر شادیت پنهان میکندو تو تنها
حرف خودت را میزنی
انگار کسی نمیتواند بگوید
اهای تو که دم از عاشقی میزنی
حواست به انکه دوستش داری هست
او از تو ناراحت هست
انوقت
تنها انکه دوستش داری
محکم در اغوش بگیری و بگویی هیس
ارام تنها
ارام اشک بریز که
من همینجا کنارت هستم
امشب آزادم ز غمها چون گلی در بوستانم
چون نسیمی در هوا آزاد و تنهایم
به هر سویی روانم ، وای بتوانم ؟
نمی دانم ولی حس عجیبی در وجودم رخنه دارد
او مرا با خود به هر جایی کشاند
دوست دارم ، دوست دارم یک نفس دور از هیاهو ،
دور از این رنگ و ریا و پستی ِ خو ،
یک نفس باشم میان جنگلی پر ز نگاه بچه آهو ،
آه می دانی چه زیبا باشد آن چشمان جادو وار و زیبایش
نگاهش عین رویایی است جادویی
ولی اول گریزد ، ترس دارد
آری از انسان و این حس غریب ِ دوستی ، دل خوش نباشد
چون بدیدست او چه سان با یک نگاه ،
با یک دروغ ؛ اسیر دام صیادان بی رحم است
که حق دارد ، که حق دارد
تو گو باید چگونه در کنارش جای گیرم ؟
چگونه دستی از مهر و وفا سویش بگیرم؟
که حق دارد گریزان باشد از این دامهای پر ز حیله
که حق دارد ؛
ولی آهوی من ، آهوی زیبا روی ِ دشت سبز رویاها
منم چون تو گریزانم
از این دنیا ، از این رنگ و ریا ها
اگر خواهی بدانی علتش را ، باز خواهم گفت اما ،
تو خود بهتر دلیل این همه نا مهربانی را بدانی
نمی دانم چرا ؟ آخر چرا نباید مهربانی روزی هر روز ما باشد؟
صفا در قلب ما ،
وفا در چشم ما ،
و عشق و مهربانی بر لبان ما ؟
بیا آهوی من ، با من بیا تا با تو من همراه و هم آوا شوم
بیا تا با تو شاید به دست باد بسپارم
تمام درد دلهای ِ دل فرسوده ام را
ولی این را بدان با تو
همیشه، هر کجا ، هر لحظه
احساس خوشی دارم
چه خوشحالم که اینجایم
کنارت هیچ رنگی نیست ، هیچ ترسی نیست
نمی دانم تو هم حس مرا داری ؟
تو چشمانت حکایت از دلت دارد
نگاهت آن صدای گرم و زیبای ِ دلت را باز می گوید
چه خوشحالم ،
چه خوش بختم ؛
چه آزادم ،
من امشب آری آزادم
رهایم از تمام غصه ها و خستگی ها،
چون ترا دارم ، کنارت گرمی مهر و صفا
پر شور تر از گرمی آتش برایم
فقط این نکته را گویم ،
مرا باور کن و با من بمان ای نازنینم
که من بی تو سرابم ، خالی ام ، آتش به جانم
ترا من با تمام هستی ام من دوست می دارم
چه خوشحالم ، چه آزادم .
نمی بازم نمی بازم ..
من به این دنیا نمی بازم ...
به تنهایی نمی بازم ...
اگر باید ببازم که به چشمای تو می بازم ...که باختم من ..!!
اگر باید بسازم ، کلبه ی عشقو تو دستای تو می سازم ...که ساختم من ..!!
نیازم را بده پاسخ که دلگیرم
اسیر وسوسه های نفسگیرم
نگاهم کردیو بستی به زنجیرم
مگیر از من نگاهت را که میمیرم ..
Similar threads
| Thread starter | عنوان | تالار | پاسخ ها | تاریخ |
|---|---|---|---|---|
|
آموزش وزن شعر فارسی | اشعار و صنايع شعری | 0 | |
|
شعر-بحر طویل | اشعار و صنايع شعری | 4 | |
|
کارگاه شعر تجربی و آموزش | اشعار و صنايع شعری | 28 | |
|
یه بیت به انتهای شعر اضافه کن | اشعار و صنايع شعری | 115 | |
|
داستان عاشقانه یک شعر معروف از مهرداد اوستا | اشعار و صنايع شعری | 2 |