آفاق
- شروع کننده موضوع مآه
- تاریخ شروع
(وروجک: مگه چیکار کردم؟!
آقای نجار: خودت خوب میدونی، کارت خوب نبود)
صدای جعبه جادو، هنوز در گوشم است
حالا وروجک درونم، برای پرسه زدن در کنارم زیادی بزرگ شده
دیگر خنده هایش از سر شیطنت نیست
و به جای خرابکاری، آدامسی میترکاند
حتی گشواره نارنجی زده و ابرویش را خط انداخته
مانده ام کدام از خدا بی خبری مد را یادش داده
من همان وروجک مو نارنجیم با صدای خاصش را میخواهم
ببین صدای آیناز تنها قطره ایست در میان اقیانوس
حالا تو هی پیچ رادیو را روی اخبارنیوز بگذار
تنها خبر موثقش همین است که من دوستت دارم و تا بی انتها در کنارت هستم
#آیناز_مجتهدی
@Sachligozal
آقای نجار: خودت خوب میدونی، کارت خوب نبود)
صدای جعبه جادو، هنوز در گوشم است
حالا وروجک درونم، برای پرسه زدن در کنارم زیادی بزرگ شده
دیگر خنده هایش از سر شیطنت نیست
و به جای خرابکاری، آدامسی میترکاند
حتی گشواره نارنجی زده و ابرویش را خط انداخته
مانده ام کدام از خدا بی خبری مد را یادش داده
من همان وروجک مو نارنجیم با صدای خاصش را میخواهم
ببین صدای آیناز تنها قطره ایست در میان اقیانوس
حالا تو هی پیچ رادیو را روی اخبارنیوز بگذار
تنها خبر موثقش همین است که من دوستت دارم و تا بی انتها در کنارت هستم
#آیناز_مجتهدی
@Sachligozal
مآه
کاربر بیش فعال
(وروجک: مگه چیکار کردم؟!
آقای نجار: خودت خوب میدونی، کارت خوب نبود)
صدای جعبه جادو، هنوز در گوشم است
حالا وروجک درونم، برای پرسه زدن در کنارم زیادی بزرگ شده
دیگر خنده هایش از سر شیطنت نیست
و به جای خرابکاری، آدامسی میترکاند
حتی گشواره نارنجی زده و ابرویش را خط انداخته
مانده ام کدام از خدا بی خبری مد را یادش داده
من همان وروجک مو نارنجیم با صدای خاصش را میخواهم
ببین صدای آیناز تنها قطره ایست در میان اقیانوس
حالا تو هی پیچ رادیو را روی اخبارنیوز بگذار
تنها خبر موثقش همین است که من دوستت دارم و تا بی انتها در کنارت هستم
#آیناز_مجتهدی
وروجکم داشتم بهت فکر می کردم
به اینکه چقدر دوستت دارم...
بذار بگم دوستت دارم تا نمیرم
مآه
کاربر بیش فعال
آخ که چه خوب است
حضور تو لابه لای اینهمه بدبختی!
چه خوب است که در هجوم اینهمه اخبار بد، تو هنوز هستی و با نگاهت به سلول های خسته ی من، جان می بخشی.چه خوب که صدای تو هنوز هست، حرف های تو هنوز هست، و لبخندهای تو هنوز . تو نمی دانی چقدر معجزه ای برای آن کس که قادر نیست کسی را به غیر از تو دوست بدارد، تو نمی دانی چقدر لازمی، و چه خارق العاده با همه فرق داری! من چه اقبال بلندی داشتم؛که تو چشم های مرادوست داشتی
که تو صدای مرا دوست داشتی و لبخندهای مرا جور عجیبی تفسیر می کردی.
حضور تو لابه لای اینهمه بدبختی!
چه خوب است که در هجوم اینهمه اخبار بد، تو هنوز هستی و با نگاهت به سلول های خسته ی من، جان می بخشی.چه خوب که صدای تو هنوز هست، حرف های تو هنوز هست، و لبخندهای تو هنوز . تو نمی دانی چقدر معجزه ای برای آن کس که قادر نیست کسی را به غیر از تو دوست بدارد، تو نمی دانی چقدر لازمی، و چه خارق العاده با همه فرق داری! من چه اقبال بلندی داشتم؛که تو چشم های مرادوست داشتی
که تو صدای مرا دوست داشتی و لبخندهای مرا جور عجیبی تفسیر می کردی.
مآه
کاربر بیش فعال
تو را دوست دارم
همچون طعم نان نمکآغشته
آنچنان
که گویی نیمهشبی
تبآلود بیدار شوم
لب بر شیر آب نهاده، آب بنوشم
همچون بیخبری و اشتیاق،
شادی و تردید
وقت باز کردن بسته پستی سنگین.
تو را دوست دارم
همچون نخستین عبور از فراز دریا
با هواپیما،
به سان دللرزههایی غریب
وقتی که آرام آرام
تاریک میشود استانبول.
تو را دوست دارم
مثل گفتن "خدا را شکر زندهام!"
همچون طعم نان نمکآغشته
آنچنان
که گویی نیمهشبی
تبآلود بیدار شوم
لب بر شیر آب نهاده، آب بنوشم
همچون بیخبری و اشتیاق،
شادی و تردید
وقت باز کردن بسته پستی سنگین.
تو را دوست دارم
همچون نخستین عبور از فراز دریا
با هواپیما،
به سان دللرزههایی غریب
وقتی که آرام آرام
تاریک میشود استانبول.
تو را دوست دارم
مثل گفتن "خدا را شکر زندهام!"
مآه
کاربر بیش فعال
می ایستی که بایستانی ام؟
نارفیق
در نیمراهم می نهی که
بتنهایی ام؟
جوابم می کنی که
آخرین سؤالم را
ندیده
گرفته باشی؟
اَه که چقدر بد است
به این خوبی تمام کردن کسی که
قرار بوده، هنوزها، تمام نشود
چرا تقلب می کنی قلب من؟
چرا بی قرار قرارهایت می شوی؟
مگر بنا نبود،
فلسفه بخوانیم؟
تاریخ برانیم؟
شعر بشورانیم؟
حالا چه شده است که ناگهان...
و چه ناگهان نابه هنگامی!
که من کفش های توقفم را
هنوز
سفارش نداده ام و
تو می گویی: تمام!
تا ناتمام بگذاری
مگر نمی دانستی؟
مگر نشانت نداده ام،
راههای نرفته ام را؟
مگر برایت نخوانده بودم،
شعرهای نگفته ام را؟
نارفیق
در نیمراهم می نهی که
بتنهایی ام؟
جوابم می کنی که
آخرین سؤالم را
ندیده
گرفته باشی؟
اَه که چقدر بد است
به این خوبی تمام کردن کسی که
قرار بوده، هنوزها، تمام نشود
چرا تقلب می کنی قلب من؟
چرا بی قرار قرارهایت می شوی؟
مگر بنا نبود،
فلسفه بخوانیم؟
تاریخ برانیم؟
شعر بشورانیم؟
حالا چه شده است که ناگهان...
و چه ناگهان نابه هنگامی!
که من کفش های توقفم را
هنوز
سفارش نداده ام و
تو می گویی: تمام!
تا ناتمام بگذاری
مگر نمی دانستی؟
مگر نشانت نداده ام،
راههای نرفته ام را؟
مگر برایت نخوانده بودم،
شعرهای نگفته ام را؟