Sarp
مدیر بازنشسته
عبارتی که برای تأیید کلام الهی، در پایان قرائت قرآن، گفته می شود «صدق الله العلی العظیم»[۱] است.
طبق آنچه در «قاموس قرآن» در عبارت آمده است: واژه «علی» هشت بار[۲] و «عظیم» شش مرتبه[۳] وصف خدای متعال در قرآن آمده است؛ که در دو مورد:
«و هو العلی العظیم[۴] و او (خدا) بلند مرتبه و با عظمت است با هم آمدهاند».
گفتن آن عبارت در پایان قرائت قرآن، در ضمن دو روایت تأیید شده است؛ که از هر کدام، قسمتی که مربوط به بحث است خلاصهوار ذکر میشود:
۱٫ از ابن عباس نقل شده که پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ به امام علی ـ علیه السلام ـ دستور دادند تا به کفار، یهودیان و مسیحیان، برای دعوت به اسلام نامه بنویسد؛ وقتی نامه به دست یهودیان رسید، عبدالله بن سلام تصمیم گرفت به خدمت پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ برسد و سؤالات مشکلی از تورات، بپرسد، و در صورت شنیدن پاسخ صحیح مسلمان شود؛ وقتی به حضور حضرت رسید، یکی از پرسشهای او چنین بود: «به من خبر بده آغاز و پایان قرآن به چیست؟ حضرت پاسخ دادند: «یابن سلام! ابتداؤه بسم الله الرحمن الرحیم و ختمه صدق الله العلی العظیم: ابن سلام! آغاز قرآن (بسم الله الرحمن الرحیم) و پایان آن (صدق الله العلی العظیم) است.»[۵]
۲٫ امام صادق ـ علیه السلام ـ به ام داود سفارش کرد، نیمه ماه رجب بعد از بجا آوردن نماز مخصوص و خواندن سورههایی از قرآن، رو به قبله بگوید: «بسم الله الرحمن الرحیم صدق الله العلی العظیم لا اله الا هو الحی القیوم ذوالجلال و الاکرام…»[۶].
اما دو نکته:
۱٫ کلمه “العلی” در این عبارت هیچ ارتباطی با “علی” نام امام اول شیعیان ندارد چه “العلی” صفت و به معنای بلند مرتبه است و “علی” اسم خاص” است بنابراین نیاوردن آن در عبارت یاد شده به هیچ روی نباید به معنای عنادورزی با مذهب تشیع تلقی گردد.
۲٫فراموش کردن کلمه «العلی» در پایان قرائت قرآن اشکالی ندارد. امّا بهتر است هیچگاه فراموش نشود.
خداوند توفیق تلاوت قرآن و عمل به دستورات حیاتبخش آن را به همة ما عطا فرماید. ان شاء الله.
پی نوشت ها:
[۱] . راست گفت خدای بلند مرتبه و با عظمت.
[۲] . ر.ک: قرشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ هشتم، ۱۳۶۱، ج۵، ص۳۸٫
[۳] . ر.ک: همان، ص ۱۸٫
[۴] . بقره/۲۵۵ و شوری/۴٫
[۵] . ر.ک: مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، داراحیاء التراث العربی، موسسة التاریخ العربی، چاپ اول، ۱۴۱۲، ج ۵۶ـ۵۷، ص ۳۷٫
[۶] . ر.ک: همان، ج ۹۵ـ۹۶، ص ۲۳۰ـ۲۳۱٫
با تصرف از اندیشه قم
فراوری: گروه دین و اندیشه تبیان: شکوری
گفتن صدق الله العظیم اشکال ندارد
طبق آنچه در «قاموس قرآن» در عبارت آمده است: واژه «علی» هشت بار[۲] و «عظیم» شش مرتبه[۳] وصف خدای متعال در قرآن آمده است؛ که در دو مورد:
«و هو العلی العظیم[۴] و او (خدا) بلند مرتبه و با عظمت است با هم آمدهاند».
گفتن آن عبارت در پایان قرائت قرآن، در ضمن دو روایت تأیید شده است؛ که از هر کدام، قسمتی که مربوط به بحث است خلاصهوار ذکر میشود:
۱٫ از ابن عباس نقل شده که پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ به امام علی ـ علیه السلام ـ دستور دادند تا به کفار، یهودیان و مسیحیان، برای دعوت به اسلام نامه بنویسد؛ وقتی نامه به دست یهودیان رسید، عبدالله بن سلام تصمیم گرفت به خدمت پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ برسد و سؤالات مشکلی از تورات، بپرسد، و در صورت شنیدن پاسخ صحیح مسلمان شود؛ وقتی به حضور حضرت رسید، یکی از پرسشهای او چنین بود: «به من خبر بده آغاز و پایان قرآن به چیست؟ حضرت پاسخ دادند: «یابن سلام! ابتداؤه بسم الله الرحمن الرحیم و ختمه صدق الله العلی العظیم: ابن سلام! آغاز قرآن (بسم الله الرحمن الرحیم) و پایان آن (صدق الله العلی العظیم) است.»[۵]
۲٫ امام صادق ـ علیه السلام ـ به ام داود سفارش کرد، نیمه ماه رجب بعد از بجا آوردن نماز مخصوص و خواندن سورههایی از قرآن، رو به قبله بگوید: «بسم الله الرحمن الرحیم صدق الله العلی العظیم لا اله الا هو الحی القیوم ذوالجلال و الاکرام…»[۶].
اما دو نکته:
۱٫ کلمه “العلی” در این عبارت هیچ ارتباطی با “علی” نام امام اول شیعیان ندارد چه “العلی” صفت و به معنای بلند مرتبه است و “علی” اسم خاص” است بنابراین نیاوردن آن در عبارت یاد شده به هیچ روی نباید به معنای عنادورزی با مذهب تشیع تلقی گردد.
۲٫فراموش کردن کلمه «العلی» در پایان قرائت قرآن اشکالی ندارد. امّا بهتر است هیچگاه فراموش نشود.
خداوند توفیق تلاوت قرآن و عمل به دستورات حیاتبخش آن را به همة ما عطا فرماید. ان شاء الله.
پی نوشت ها:
[۱] . راست گفت خدای بلند مرتبه و با عظمت.
[۲] . ر.ک: قرشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ هشتم، ۱۳۶۱، ج۵، ص۳۸٫
[۳] . ر.ک: همان، ص ۱۸٫
[۴] . بقره/۲۵۵ و شوری/۴٫
[۵] . ر.ک: مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، داراحیاء التراث العربی، موسسة التاریخ العربی، چاپ اول، ۱۴۱۲، ج ۵۶ـ۵۷، ص ۳۷٫
[۶] . ر.ک: همان، ج ۹۵ـ۹۶، ص ۲۳۰ـ۲۳۱٫
با تصرف از اندیشه قم
فراوری: گروه دین و اندیشه تبیان: شکوری
گفتن صدق الله العظیم اشکال ندارد
