کنون رزم جومونگ و رستم شنو

[*بانو*]

کنون رزم جومونگ و رستم شنو
​

​

دگرها شنیدستی این هم شنو
​

به رستم چنین گفت اون جومونگ​

ندارم ز امثال تو هیچ باک​

که گرگنده ای من زتوبرترم​

اگرتویلی من زتویلترم​

رستم انگار بهش برخورد یهو قاطی کردوگفت:​

منم مرد مردان ایران زمین​

زمادرنزادست چون من چنین​

توای جوجه با این قدوهیکلت​

بروتا نخوردست گرز برسرت​

جومونگ اونطوری چشاشو گشادکردوگفت:​

توراهیچ کس بین ایرانیان​

نمی داندت چیست نام و نشان​

ولی نام جومونگ و سوسانورا​

همه می شناسنددرهرمکان​

توجزگنده بودن به چی دلخوشی​

بیا عکس من را به پوستر ببین​

ببین تی وی ات را که من سوژشم​

ببین حال می دن درجراید به من​

منم سان ایل گوکه نامدار​

زمن گنده ترنامده درجهان​

تودرپیش من مورهم نیستی​

کانال ۳رودیدی؟کورکه نیستی​

دراین حال رستم پهلوان لوتی نباخت و شروع به رجز خوانی کرد:​

چنین گفت رستم به این مردجنگ​

جومونگا تویی دشمنم بی درنگ​

چنان برتنت کوبم این نعلبکب​

که دیگرنخواهی توسوپ ابکی​

مگرتو ندانی که من کیستم؟​

من آن(تسو)سوسولت!نیستم​

منم رستم ان شیر ایران زمین​

(بویو)کوچک است درنگاهم همین​

بعدازرجز خوانی رستم پهلوان جومونگ ازپشت تپه ای که انجا قایم شده بود امد:​

جومونگ امداز پشت تل سیاه​

کنارش (یوها)مادربی گناه​

بگفت:هین! منم ان جومونگ رشید​

هم اینک صدایت به گوشم رسید​

(سوسانو)هماره بودهمسرم​

دهم من به فرمان او این سرم​

چون اون گفته باتو نجنگم رواست​

دگرهرچه گویم به اوبر هواست!​

و بعداز حرفهای جومونگ درد دل رستم اغازگردید:​

واین شد که رستم سخن تازه کرد​

که حرف دلش گفت(پس کو نبرد؟!)​

بگفت ای جومونگا که حرف دل است​

که زن هاگرفتنداوضاع به دست​

که ماپهلوانیم و این است حالمان​

که دادارباید رسد بر دل این و ان​

و این چنین شدکه دوپهلوان همدیگررادر اغوش گرفتندو برحال خودگریه سردادند:​

بگذارتابگرییم چون ابردربهاران​

کز سنگ ناله خیزد برحال ماجوانان​