کاخ هخامنشی «لیدوما» در منطقه نورآباد ممسنی استان فارس با وجود آنکه چهار دوره کاوش از سوی باستانشناسان دانشگاه سیدنی استرالیا را به خود دیده است، همچنان زیر خاک مدفون است.
به گزارش روزنامه شرق ، از آخرین باری که گروه کاوش روی این محوطه هخامنشی کار کرده، 12 ماه میگذرد، دور چهارم کاوشهای این محوطه با پایان مهلت ویزای باستانشناسان استرالیایی تمام شد و بقایای بیرون آورده شده کاخ برای حفاظت به زیر خاک بازگردانده شد. این کار پیش از این سه بار دیگر نیز و با هر بار پایان دوره کاوش انجام گرفته بود؛ اما با این همه، از سوی سازمان میراث فرهنگی تاکنون اقدامی برای احیای این محوطه باستانی صورت نگرفته است.
از جمله عمدهترین مشکلات پیش روی لیدوما مالکیت کشاورزان محلی روی زمین محل واقع شدن این کاخ است؛ زمینهایی که کشت و زرع در آنها محل درآمد و ارتزاق کشاورزان روستای سورون است، زمینهایی که ملک پدریشاناست.
برای آنها نان شب زن و بچهشان از تاریخ و پیشینه باستانی اهمیت بیشتری دارد. وقتی کشاورزی تنها راه کسب روزیشان باشد، تردیدی نیست که سازمان میراث فرهنگی –که متولی اصلی پاسداشت میراث باستانی این مرز و بوم است-فکری برای این محوطه تاریخی بکند، آنگونه که منابع محلی میگویند با مبلغی حدود صد تا 150 میلیون تومان میتوان این زمینها را خرید و هم خیال مالکان زمینها را آسوده کرد و هم لیدومای هخامنشی را با خیال راحت نجات داد. با این حال اما هنوز این امر تحقق نیافته و لیدوما همچنان زیر خاک است.
بنابراین گزارش ، از باستانشناسان استرالیایی هم که هرساله با بودجه دانشگاه سیدنی برای کاوش به منطقه نورآباد ممسنی روستای سورون میآمدند و خاک این زمینها را در پی آثار بیشتری از تمدن ایرانی در زیر نگاه ناخرسند روستاییان میکاویدند. خبری نیست. گردشگران، علاقهمندان و دانشجویانی هم که از روی عکسهای اینترنتی به اشتیاق دیدن شکوه لیدوما رهسپار این منطقه میشوند، تازه با رسیدن به روستای سورون میفهمند که لیدوما از حمایتی که شایسته آن است، محروم مانده.
منبع
به گزارش روزنامه شرق ، از آخرین باری که گروه کاوش روی این محوطه هخامنشی کار کرده، 12 ماه میگذرد، دور چهارم کاوشهای این محوطه با پایان مهلت ویزای باستانشناسان استرالیایی تمام شد و بقایای بیرون آورده شده کاخ برای حفاظت به زیر خاک بازگردانده شد. این کار پیش از این سه بار دیگر نیز و با هر بار پایان دوره کاوش انجام گرفته بود؛ اما با این همه، از سوی سازمان میراث فرهنگی تاکنون اقدامی برای احیای این محوطه باستانی صورت نگرفته است.
از جمله عمدهترین مشکلات پیش روی لیدوما مالکیت کشاورزان محلی روی زمین محل واقع شدن این کاخ است؛ زمینهایی که کشت و زرع در آنها محل درآمد و ارتزاق کشاورزان روستای سورون است، زمینهایی که ملک پدریشاناست.
برای آنها نان شب زن و بچهشان از تاریخ و پیشینه باستانی اهمیت بیشتری دارد. وقتی کشاورزی تنها راه کسب روزیشان باشد، تردیدی نیست که سازمان میراث فرهنگی –که متولی اصلی پاسداشت میراث باستانی این مرز و بوم است-فکری برای این محوطه تاریخی بکند، آنگونه که منابع محلی میگویند با مبلغی حدود صد تا 150 میلیون تومان میتوان این زمینها را خرید و هم خیال مالکان زمینها را آسوده کرد و هم لیدومای هخامنشی را با خیال راحت نجات داد. با این حال اما هنوز این امر تحقق نیافته و لیدوما همچنان زیر خاک است.
بنابراین گزارش ، از باستانشناسان استرالیایی هم که هرساله با بودجه دانشگاه سیدنی برای کاوش به منطقه نورآباد ممسنی روستای سورون میآمدند و خاک این زمینها را در پی آثار بیشتری از تمدن ایرانی در زیر نگاه ناخرسند روستاییان میکاویدند. خبری نیست. گردشگران، علاقهمندان و دانشجویانی هم که از روی عکسهای اینترنتی به اشتیاق دیدن شکوه لیدوما رهسپار این منطقه میشوند، تازه با رسیدن به روستای سورون میفهمند که لیدوما از حمایتی که شایسته آن است، محروم مانده.
منبع
