غشق

[kazem safari]

یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه لیلا نشست​

​

عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود​

​

سجده ای زد بر لب درگاه او
پر زلیلا شد دل پر آه او​

​

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
بر صلیب عشق دارم کرده ای​

​

جام لیلا را به دستم داده ای
وندر این بازی شکستم داده ای​

​

نشتر عشقش به جانم می زنی
دردم از لیلاست آنم می زنی​

​

خسته ام زین عشق، دل خونم مکن
من که مجنونم تو مجنونم مکن​

​

مرد این بازیچه دیگر نیستم
این تو و لیلای تو ... من نیستم​

​

گفت: ای دیوانه لیلایت منم
در رگ پیدا و پنهانت منم​

​

سال ها با جور لیلا ساختی
من کنارت بودم و نشناختی​

​

عشق لیلا در دلت انداختم
صد قمار عشق یک جا باختم​

​

کردمت آوارهء صحرا نشد
گفتم عاقل می شوی اما نشد​

​

سوختم در حسرت یک یا ربت
غیر لیلا برنیامد از لبت​

​

روز و شب او را صدا کردی ولی
دیدم امشب با منی گفتم بلی​

​

مطمئن بودم به من سرمیزنی
در حریم خانه ام در میزنی​

​

حال این لیلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بیقرارت کرده بود​

​

مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو لیلا کشته در راهت کنم.​

​

​

​

​

​

​

​