شعر طنز

ملیسا

عضو جدید
کاربر ممتاز
نشسته مردک گدا میان کوچه با عصا ​
​
زچشم سالمش به من اشاره می کند بیا! ​
​
نگاه می کـــنم به او به چشم خواهری ولی ​
​
همان نگاه می برد مـرا به ســمت ناکجـا!!!​
​
دلم اسـیر می شــود به آن نگاه دلربا! ​
​
چه قسمتی!چه حکمتی!میان کوچـــه ما دوتــا! ​
​
ســــــلام می دهم به اوسلام می دهد به من ​
​
چه سرنوشت جالبی ، پســـند می کند مـرا! ​
​
ز گُل که کم نمی شود اگر چه شاخه بشکند! ​
​
چه کم شود ز او مگر بدون چشــــــم و دست و پا!؟ ​
​
میان عقل و قلب من عجب جدال می شود ​
​
به او چگونه گویمــــــــش پســــــند کرده ام تو را !؟ ​
​
دو روز زندگی چــــــــرا به زیر پا نهم دلم؟ ​
​
چرا نگویمش که من شدم اســیر و مبتــــــــلا! ​
​
زمن که کم نمی شود اگرچـــــــه رد کند مرا ​
​
زبان حس وحال خود به رو نیاورم چـــــــــــــرا !؟ ​
​
دهان که بــــــــا ز می کنم به من نگاه می کند ​
​
چه لحظه ای چه حالتی چه گُر گرفته ا م خـدا! ​
​
اگر زمان امـــــــان دهد به عاشق تو جان دهد ​
​
طلا و سکه می کند به زیر پایتان فـــــــــــــدا! ​
​
نــــــگو که پا نداری و علیل و کــــــــــور و خســته ای ​
​
قسم به چشم سالمت! شفا دهد خدا تو را ! ​
​
خلاصـه می کنم سخن!که عاشقت شدم گدا ! ​
​
چه شاعرانه می شود رسـیدن من و شـــــــما!! ​
​
تمام می شود سخن سکوت می کند ولی ​
​
مرا به نام کوچکم چـرا نمی کند صـــــــــــــدا ؟! ​
​
چه شـــــ ـــرم می کند زمن!چه سر به زیر و با حیا ​
​
و ناگهان به یا علی بلند می شــــود ز جــــــــا! ​
​
جـــــ ـواب می دهد به من به احترام وبا ادب: ​
​
در این زمانه دخــترک به خنگی تو مرحـــــــــــبا! ​
​
لگد به بخــ ــــت خود نزن ,حذر کن از وصال من ​
​
به چهره ام نمی خورد که زن گرفته ام ســـــه تا؟! ​
​
به آبروی خود قســــــــم بریدم از همه به جز ​
​
سپیده؛ یاسمن؛ سحر؛ فریده, نسترن ,صـــبآ ​
​
نصیحتی کــــــــــــــــنم تو را برادرانه مختصر ​
​
برو برای عقل خود طلب کــن از خدا شــــفا! ​
​
تو از منم گداتری که عشــــق می کنی طلب ​
​
مزاحمم نشو دگر !برو گدا !برو گـــــــــــــدا​
​
 
بالا