و مرا بند بند حفظی
از آن بند سبز دفترم
تا سیب های نچیده ی نگاهم
وقتی به واژه های
سیاه و سپیدم رنگ پاشیدی
وبه نوشته هایم طعم
نوروز را به نام
ماهی ی چشمان تو
وعده دادم به تنگ دلم
هنوز
هنوز عطر بودنت
لای لحظه های کاغذم
نفس می کشید که
با سین سادگی ات
سبز شدی
روی هفت سین دلم
و بند بند مرا حفظی
از آن بند سبز دفترم
تا سیب های نچیده ی نگاهم