ثانیه های خاکستری...
- شروع کننده موضوع MEMOL...
- تاریخ شروع
دیگه با گریه هم خالی نمیشم
نگاه کن با غرور من چه کردی
یه کاری با دلم کردی که حتی
به حال من خودت هم گریه کردی...
نگاه کن با غرور من چه کردی
یه کاری با دلم کردی که حتی
به حال من خودت هم گریه کردی...
دلم میخواد بیام پیشت
بذارم سر روی دوشت
بگم میمیرم از عشقت
برم گم شم تو آغوشت
من و تو زیر بارون بود
به جون هم قسم خوردیم
تو چشم هم نگاه کردیم و از عشق مردیم...
بذارم سر روی دوشت
بگم میمیرم از عشقت
برم گم شم تو آغوشت
من و تو زیر بارون بود
به جون هم قسم خوردیم
تو چشم هم نگاه کردیم و از عشق مردیم...
این روزها تمام خیابان‌ها بوی خداحافظی می‌دهند
و من چون برگ خشکی که باد را تعقیب می‌کند
بی‌مقصد در این هوای سنگین پرسه می‌زنم
می‌دانم که جایی در میان این کوچه‌ها
به انتهای راه خواهم رسید
جایی که دیگر هیچ آغازی نیست
فقط انعکاس یک خاطره دور
و سکوتی که مرا در خود می‌بلعد.
و من چون برگ خشکی که باد را تعقیب می‌کند
بی‌مقصد در این هوای سنگین پرسه می‌زنم
می‌دانم که جایی در میان این کوچه‌ها
به انتهای راه خواهم رسید
جایی که دیگر هیچ آغازی نیست
فقط انعکاس یک خاطره دور
و سکوتی که مرا در خود می‌بلعد.
وقتی نگاهت غمگین است قطره های پشت شیشه هم بغض می کنن
وقتي نگاهت بی آواز است حتی باران هم شوقی برای بارش ندارد
وقتی لبخندت ماتمکده ی چشم های بارانی ات می شود چکاوک حتی در باران هم می میرد
وقتی نگاه زیبایت بی باران است دیگر آمدن بهار هم بهانه ای می شود برای فصل ها
مگر میشود غریب باران غم نگاهت را تحمل کند و آن را به تنهایی به دوش بکشد؟
وقتی صدای نگاهت دیگر مرا صدا نمی کند
دیگر هیچ بهانه ای برای لبخند نگاه من نیست
بگذار حداقل غم غمگینی نگاه تو را به دوش باران بکشم
می دانم نمی خواهی ولی بگذار سهیم غمگینی نگاهت باشم
صدای نگاهم که برای غم چشمانت می گرید پیشکش نداشتن من در دل بی انتهايت
گزارش •••
وقتي نگاهت بی آواز است حتی باران هم شوقی برای بارش ندارد
وقتی لبخندت ماتمکده ی چشم های بارانی ات می شود چکاوک حتی در باران هم می میرد
وقتی نگاه زیبایت بی باران است دیگر آمدن بهار هم بهانه ای می شود برای فصل ها
مگر میشود غریب باران غم نگاهت را تحمل کند و آن را به تنهایی به دوش بکشد؟
وقتی صدای نگاهت دیگر مرا صدا نمی کند
دیگر هیچ بهانه ای برای لبخند نگاه من نیست
بگذار حداقل غم غمگینی نگاه تو را به دوش باران بکشم
می دانم نمی خواهی ولی بگذار سهیم غمگینی نگاهت باشم
صدای نگاهم که برای غم چشمانت می گرید پیشکش نداشتن من در دل بی انتهايت
گزارش •••
دیگه کسی رو نمیشه جدی گرفت، کسی اونقدر واقعی نیست که بوی موندن بده، کسی انقدر شبیهت نیست که بتونی از بغضات واسش بگی، کسی انقدر دوست نداره که از هیچی نترسی، کسی نیست و این یه واقعیت تلخه، این دنیا از درون خالی شده و ما به صبر و تنهایی محکوم شدیم.
