بهترین شعری رو که دوست داری چیه؟

[Salvao]

طبیبم گفت درمانی ندارد درد مهجوری
غلط می‌گفت خود را کشتم و درمان خود کردم

 

[naghmeirani]

لیلیم در کاروان وُ کاروان گم کرده اَم ،
ماه را اندر زمین وُ ، آسمان ، گم کرده اَم ،

با خیالِ روی او مَستانه رفتم سوی او ،
مُرغکی بودم شبانه ، آشیان ، گم کرده اَم ،

با‌غِ ما دربسته ماند وُ ؛ بوستانم شد خزان‌ ،
غنچه وُ ، برگ شقایق ، باغبان ، گم کرده اَم

مَستم وُ ، آهسته میگویم ، که مَستِ آن بُتم
آنچنان مَستم که راهِ خانمان ، گم کرداَم ،

ریسمانی بود ما را چون پُلی اَندر میان ،
هردو سَر ، از ریسمان را در میان ، گم کرده اَم

درشبِ تارم چوشمعی ، محفلم را نور بود
شمع را ، از بختِ بَد با شمعدان گم کرده اَم

کُنجِ عزلَت مانده اَم راز ونمازم یاد اوست
بی وضو ، با چشمِ تَر ، آبِ روان گم کرده اَم

بعداز این دیگر چه شعری وُ ، چه حرفی و غزل
مات وُ خاموشم زبان را در دهان ،گم کرده اَم

عشق بود وُ ، سایه ای بود وُ ، درختِ اَرغوان
سایه را زیرِ درختِ اَرغوان ، گم کرده اَم

سینه را کردم سپر ، بر ناوکِ مُژگان او
تیرِ جانان را ز آن اَبرو کمان گم کرده اَم

راحمم ، در پیش جانان روسیاهم روسیاه
خویش را در آستانِ جان جان گم کرده اَم

#راحم_تبریزی

 

[sar sia]

دنیای رنگارنگ دل بازار راز خوشدلی است
چون غنچهٔ دل بسته ای، بر لب شکوفا می شوم

در اندرون گاهی خوشم گاهی مشوّش،ناخوشم
در لحظه چون دیوانگان خندان و شیدا می شوم

در جادهٔ پر پیچ و خم مثل تمام بیدلان
گاهی مُعین گاهی ابی گاهی حمیرا می شوم

وقتی به مقصد می رسم خسته از این پیچیدگی
در عالم دنیای دل همرنگ بودا می شوم

شب ها گهی در بیشهٔ مرداب خواب بی عمیق
در خواب طوفان می شوم مسموم فردا می شوم

تا از حریم مردگان خیزم به سوی زندگان
در دست عیسای مسیح زنگ کلیسا می شوم

در رختخواب خواب ها از دست کابوس چموش
چون روح سرگردان غم این جا و آنجا می شوم

ای بی خبر دنیای دل دنیای عشق و تشنگی است
در این فضای تشنگی آب گوارا می شوم

شاعر منصور نگهداری

 

[naghmeirani]

کاش بیفتی و بغل گیرمت
پر شرر از جام غزل ،گیرمت

ناز کُنی ،خنده کُنی ،بی هوا
بوسه ز لب های عسل، گیرمت

#احسان_حق_شناس