Sarp
مدیر بازنشسته
فرمایشات آیة الله بهجت (ره)
گاهى اعتبار جاه و مقام بالاتر و اقوى از اعتبار مال است .
در زمانى كه مرحوم آقا شیخ زین العابدین مازندرانى در كربلا مرجع بودند به طورى كه مورد رجوع عامّه مردم بودند حتّى هندى ها خلى مفصّل به ایشان مراجعه مى كردند.
ایشان هم خیلى بذل و بخشش داشتند از این رو كلیه مستمندین و نیازمندان به ایشان رجوع مى كردند و ایشان هم در حدّ وسع خود رفع حاجت آنها را مى كردند.
یك وقتى مال و اموالشان كم شد و دیگر چیزى به ایشان نرسید و این مدت طول كشید.
آن مرحوم خیلى ناراحت شده به طورى كه مریض حال شد.
سپس براى زیارت و توسل به عسكریین علیه السلام به سامّرا مشرف شدند.
مرحوم میرزاى شیرازى در آن موقع در سامرا مشرف بودند وقتى شنیدند كه ایشان مبتلا به دیون و قرض و امثال اینها شده اند و دیگر نمى توانند در كربلا انفاقاتى انجام دهند، خیلى ناراحت و مریض شده اند و براى استشفاء و توسل به سامرا مشرف شده اند. مرحوم میرزاى شیرازى گفته بودند:
كه چرا انسان این كارها را بكند. خوب ، دارد مى دهد، ندارد نمى دهد معنا ندارد كه انسان قرض بگیرد و به این و آن برساند و امثال اینها. چرا انسان این كارها را بكند تا مبتلا به این چیزها شود؟
كانه ، این بیان مرحوم میرزا به گوش آقا شیخ زین العابدین مازندرانى رسیده بود.
مرحوم میرزا براى عیادت و دیدن ایشان به منزلشان مى رود مرحوم آقا شیخ زین العابدین قطیفه اى رویشان بوده ، بر مى دارد و مى گوید: من شرمم مى آید كه اگر بگویند، تو كه اعتبار داشتى چرا قرض نكردى و رفع حاجت محتاجین را نكردى .
بعد قطیفه را روى خودشان مى كشند چون مریض احوال بودند و حال نداشتند.
گاهى اعتبار جاه و مقام بالاتر و اقوى از اعتبار مال است .
در زمانى كه مرحوم آقا شیخ زین العابدین مازندرانى در كربلا مرجع بودند به طورى كه مورد رجوع عامّه مردم بودند حتّى هندى ها خلى مفصّل به ایشان مراجعه مى كردند.
ایشان هم خیلى بذل و بخشش داشتند از این رو كلیه مستمندین و نیازمندان به ایشان رجوع مى كردند و ایشان هم در حدّ وسع خود رفع حاجت آنها را مى كردند.
یك وقتى مال و اموالشان كم شد و دیگر چیزى به ایشان نرسید و این مدت طول كشید.
آن مرحوم خیلى ناراحت شده به طورى كه مریض حال شد.
سپس براى زیارت و توسل به عسكریین علیه السلام به سامّرا مشرف شدند.
مرحوم میرزاى شیرازى در آن موقع در سامرا مشرف بودند وقتى شنیدند كه ایشان مبتلا به دیون و قرض و امثال اینها شده اند و دیگر نمى توانند در كربلا انفاقاتى انجام دهند، خیلى ناراحت و مریض شده اند و براى استشفاء و توسل به سامرا مشرف شده اند. مرحوم میرزاى شیرازى گفته بودند:
كه چرا انسان این كارها را بكند. خوب ، دارد مى دهد، ندارد نمى دهد معنا ندارد كه انسان قرض بگیرد و به این و آن برساند و امثال اینها. چرا انسان این كارها را بكند تا مبتلا به این چیزها شود؟
كانه ، این بیان مرحوم میرزا به گوش آقا شیخ زین العابدین مازندرانى رسیده بود.
مرحوم میرزا براى عیادت و دیدن ایشان به منزلشان مى رود مرحوم آقا شیخ زین العابدین قطیفه اى رویشان بوده ، بر مى دارد و مى گوید: من شرمم مى آید كه اگر بگویند، تو كه اعتبار داشتى چرا قرض نكردى و رفع حاجت محتاجین را نكردى .
بعد قطیفه را روى خودشان مى كشند چون مریض احوال بودند و حال نداشتند.