امیدوارم به خانه برگشته باشی .دیگر دارد دیر می شود از بیست و دو بهمن سه روز گذشته است ..

[sara@fshar]

گاهی یادمان می رود که هدف زندگی است .
همین زندگی ساده که صبح ازخواب بلند شوی دست ورویی بشویی و صبحانه ای حاضرکنی و بنشینی با عزیزانت کنار سفره .یابنشینی و نگاه کنی به آسمان ؛ قدم بزنی تو خیابان و بی انکه بترسی فکرکنی .
منقبظ کردن فضا وافریدن خشونت وحشت کار ما نیست ما گستره زندگی را می خواهیم و عاشقی و شادمانی را .
مرجان
خیلی وقت ها یادمان می رود که زندگی عرصه آموزش است .و حیات یعتی اموختن .عصبیت فقط انرژی ما را میگیرد و زندگی را از ما می ستاند ..
مرجان
روزگاری بود که لبخند زدن خودش نوعی مبارزه بود .ممقصودم خندیدن دردهه شصت است .حتما می دانی چند نفر در زندان اوین به اعدام محکوم شدند وشبانه به جوغه اعدام سپرده شدند فقط برای اینکه خندیده بودند .
اما آنها به هرحال خندیدندورفتند.
روزگاری بود که لباس رنگی پوشیدن از مبارزه مسلحانه هم سخت تر بود و
اما من سراسر ایران را با لباسهای محلی جنوب گشتم .
مرجان
راههای زیادی برای زنده بودن وزندگی کردن وجود دارد.فرق ما با آنها فقط مچ بندسبزی نیست که می بندیم ما در ثانیه ها زندگی می کنیم .وقطره قطره زندگی را دوست می داریم
مرجان
امیدوارم به خانه برگشته باشی .دیگر دارد دیر می شود از بیست و دو بهمن سه روز گذشته است ..

 

[his name]

ما که خیلی وقت است از شما رد شده ایم ...

شما در خانه توهم بازی کن !