اشعار و نوشته هاي عاشقانه

azinkanaf

عضو جدید
بی حضور تو

بی حضور تو

[h=2]بی حضور تو[/h]در انتظار توام
در چنان هوایی بیا
که گریز از تو ممکن نباشد
..


تو
تمام تنهایی‌هایم را
از من گرفته‌ای

خیابان‌ها
بی حضور تو
راه‌های آشکار
جهنم‌اند

شمس لنگرودی
 

azinkanaf

عضو جدید
[h=2]درد بی درمان[/h]
مثل گیسویی که باد آن را پریشان می‌کند
هر دلی را روزگاری عشق ویران می‌کند
ناگهان می‌آید و در سینه می‌لرزد دلم
هرچه جز یاد تو را با خاک یکسان می‌کند
با من از این هم دلت بی‌اعتناتر خواست، باش!
موج را برخورد صخره کِی پشیمان می‌کند؟
مثل مادر، عاشق از روز ازل حسرت‌کِش است
هرکسی او را به زخمی تازه مهمان می‌کند
اشک می‌فهمد غم افتاده‌ای مثل مرا
چشم تو از این خیانت‌ها فراوان می‌کند
عاشقان در زندگی دنبال مرهم نیستند
درد بی‌درمان‌شان را مرگ درمان می‌کند
مژگان عباسلو​
 

azinkanaf

عضو جدید
تو می‌مانی

تو می‌مانی

[h=2]تو می‌مانی[/h]نمی‌میرد دلی کز عشق می‌گوید
و دستانی که در قلبی، نهال مهر می‌کارد

نمی‌خوابد دو چشم عاشق نور و طلوع روشن فردا
و خاموشی ندارد، آن لبان آشنا، با ذکر خوبی‌ها


نخواهد مُرد آن قلبی که در آن عشق جاوید است

تو می‌مانی
در آواز پرستوهای آزاد و رها
آن سوی هر دیوار

تو می‌خوانی
بهاران با ترنم‌های هر باران

تو می‌بینی
گل زیبای باورهای نابت، غنچه خواهد کرد
نهال پاک ایمانت، دوباره سبز خواهد شد
نسیم صبح،
عطر آن سلام مهربانت هدیه خواهد داد
و با امواج دریا
بوسه بر دستان ساحل میزنی با عشق

تو را با مرگ کاری نیست
تو، خاموشی نخواهی یافت

الهی روح زیبا در بدن داری
تو نامیرای جاویدی

تو در هر شعله می‌مانی
تو در هر کوچه باغ عاشقی
با مهر می‌خوانی
و آواز تو را
حتی سکوتت را
لبان مردمان شهر، می‌بوسد

دوباره عشق می‌جوشد
تو چون نوری
سیاهی می‌رود،
اما تو می‌مانی..

کیوان شاهبداغی

 

azinkanaf

عضو جدید
اسم دلم

اسم دلم

[h=2]اسم دلم[/h]
وقتی دلم به سمت تو مایل نمی‌شود
باید بگویم اسم دلم، دل نمی‌شود
دیوانه‌ام بخوان که به عقلم نیاورند
دیوانه‌ی تو است که عاقل نمی‌شود
تکلیف پای عابران چیست؟ آیه‌ای
از آسمان فاصله نازل نمی‌شود
خط می‌زنم غبار هوا را که بنگرم
آیا کسی ز پنجره داخل نمی‌شود؟
می‌خواستم رها شوم از عاشقانه‌ها
دیدم که در نگاه تو حاصل نمی‌شود
تا نیستی تمام غزل‌ها معلق‌اند
این شعر مدتی‌ست که کامل نمی‌شود
زنده‌یاد نجمه زارع​
 

azinkanaf

عضو جدید
پشت دریاها

پشت دریاها

[h=2]پشت دریاها[/h]قایقی خواهم ساخت،
خواهم انداخت به آب.
دور خواهم شد از این خاک غریب
که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه‌ی عشق
قهرمانان را بیدار کند.


قایق از تور تهی
و دل از آرزوی مروارید،
همچنان خواهم راند.
نه به آبی‌ها دل خواهم بست
نه به دریا – پریانی که سر از آب بدر می‌آرند
و در آن تابش تنهایی ماهی‌گیران
می‌فشانند فسون از سر گیسو‌هاشان.

همچنان خواهم راند.
همچنان خواهم خواند:
«دور باید شد، دور.
مرد آن شهر اساطیر نداشت.
زن آن شهر به سرشاری یک خوشه‌ی انگور نبود.
هیچ آیینه‌ی تالاری، سرخوشی‌ها را تکرار نکرد.
چاله آبی حتی، مشعلی را ننمود.
دور باید شد، دور.
شب سرودش را خواند، نوبت پنجره‌هاست.»

همچنان خواهم خواند.
همچنان خواهم راند.

پشت دریاها شهری است
که در آن پنجره‌ها رو به تجلی باز است.
بام‌ها جای کبوترهایی است، که به فواره‌ی هوش بشری می‌نگرند.
دست هر کودک ده ساله‌ی شهر، شاخه‌ی معرفتی است.
مردم شهر به یک چینه چنان می‌نگرند
که به یک شعله، به یک خواب لطیف.
خاک موسیقی احساس تو را می‌شنود
و صدای پر مرغان اساطیر می‌آید در باد.

پشت دریاها شهری است
که در آن وسعت خورشید به اندازه ی چشمان سحرخیزان است.

شاعران وارث آب و خرد و روشنی‌اند.
پشت دریاها شهری است!
قایقی باید ساخت.

سهراب سپهری
 

azinkanaf

عضو جدید
وفای شمع

وفای شمع

[h=2]وفای شمع[/h]مردم از درد نمی‌آیی به بالینم هنوز
مرگ خود می‌بینم و رویت نمی‌بینم هنوز

بر لب آمد جان و رفتند آشنایان از سرم
شمع را نازم که می‌گرید به بالینم هنوز


آرزو مرد و جوانی رفت و عشق از دل گریخت
غم نمی‌گردد جدا از جان مسکینم هنوز

روزگاری پا کشید آن تازه گل از دامنم
گل به دامن می‌فشاند اشک خونینم هنوز

گر چه سر تا پای من مشت غباری بیش نیست
در هوایش چون نسیم از پای ننشینم هنوز

سیم‌گون شد موی غفلت همچنان بر جای ماند
صبح‌دم خندید من در خواب نوشینم هنوز

خصم را از ساده‌لوحی دوست پندارم رهی
طفلم و نگشوده چشم مصلحت‌بینم هنوز

رهی معیری
 

azinkanaf

عضو جدید
جای تو خالیست

جای تو خالیست

[h=2]جای تو خالیست[/h]برخیز که غیر از تو مرا دادرسی نیست
گویی همه خوابند، کسی را به کسی نیست

آزادی و پرواز از آن خاک به این خاک
جز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیست


این قافله از قافله سالار خراب است
اینجا خبر از پیش‌رو و باز پسی نیست

تا آینه رفتم که بگیرم خبر از خویش
دیدم که در آن آینه هم جز تو کسی نیست

من در پی خویشم، به تو بر می‌خورم اما
آن‌سان شده‌ام گم که به من دسترسی نیست

آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است
حیثیت این باغ منم، خار و خسی نیست

امروز که محتاج توام، جای تو خالی است
فردا که می‌آیی به سراغم نفسی نیست

در عشق خوشا مرگ که این بودن ناب است
وقتی همه‌ی بودن ما جز هوسی نیست

هوشنگ ابتهاج
 

azinkanaf

عضو جدید
[h=2]در گلستانه[/h]دشت‌هایی چه فراخ!
کوه‌هایی چه بلند
در گلستانه چه بوی علفی می‌آمد!

من در این آبادی، پی چیزی می‌گشتم:
پی خوابی شاید،
پی نوری، ریگی، لبخندی.


پشت تبریزی‌ها
غفلت پاکی بود که صدایم می‌زد

پای نی‌زاری ماندم، باد می‌آمد، گوش دادم:
چه کسی با من، حرف می‌زد؟

سوسماری لغزید.
راه افتادم.
یونجه‌زاری سر راه.

بعد جالیز خیار، بوته‌های گل رنگ
و فراموشی خاک.

لب آبی
گیوه‌ها را کندم، و نشستم، پاها در آب:
من چه سبزم امروز
و چه اندازه تنم هوشیار است!

نکند اندوهی، سر رسد از پس کوه.
چه کسی پشت درختان است؟

هیچ، می‌چرخد گاوی در کرت
ظهر تابستان است.
سایه‌ها می‌دانند، که چه تابستانی است.

سایه‌هایی بی لک،
گوشه‌ی روشن و پاک،
کودکان احساس! جای بازی این‌جاست.

زندگی خالی نیست:
مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست.

آری
تا شقایق هست، زندگی باید کرد.

در دل من چیزی است، مثل یک بیشه نور، مثل خواب دم صبح
و چنان بی‌تابم، که دلم می‌خواهد
بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه.

دورها آوایی است، که مرا می‌خواند..
سهراب سپهری
 

azinkanaf

عضو جدید
[h=2]زهر شیرین[/h]تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق،
که نامی خوش‌تر از اینت ندانم.
وگر – هر لحظه – رنگی تازه گیری،
به غیر از زهر شیرینت نخوانم.


تو زهری، زهر گرم سینه‌سوزی،
تو شیرینی، که شور هستی از توست.
شراب جام خورشیدی، که جان را
نشاط از تو، غم از تو، مستی از توست.

بسی گفتند: – «دل از عشق برگیر!
که: نیرنگ است و افسون است و جادوست!»
ولی ما دل به او بستیم و دیدیم
که او زهر است، اما … نوشداروست!

چه غم دارم که این زهر تب‌آلود،
تنم را در جدایی می‌گدازد
از آن شادم که در هنگامه‌ی درد،
غمی شیرین دلم را می‌نوازد.

اگر مرگم به نامردی نگیرد:
مرا مهر تو در دل جاودانی‌ست.
وگر عمرم به ناکامی سرآید؛
تو را دارم که مرگم زندگانی‌ست.

فریدون مشیری
 

azinkanaf

عضو جدید
[h=2]آواره[/h]دوستت دارم پریشان‌، شانه می‌خواهی چه کار؟
دام بگذاری اسیرم‌، دانه می‌خواهی چه کار؟

تا ابد دور تو می‌گردم‌، بسوزان عشق کن‌
ای که شاعر سوختی‌، پروانه می‌خواهی چه کار؟


مردم از بس شهر را گشتم یکی عاقل نبود
راستی تو این همه دیوانه می‌خواهی چه کار؟

مثل من آواره شو از چاردیواری درآ!
در دل من قصر داری‌، خانه می‌خواهی چه کار؟

خرد کن آیینه را در شعر من خود را ببین
شرح این زیبایی از بیگانه می‌خواهی چه کار؟

شرم را بگذار و یک آغوش در من گریه کن‌
گریه کن پس شانه‌ی مردانه می‌خواهی چه کار؟

مهدی فرجی
 

azinkanaf

عضو جدید
خواب آخر

خواب آخر

[h=2]خواب آخر[/h]وقتی که خوابی نیمه شب، تو را نگاه می‌کنم
زیبایی‌ات را با بهار گاه اشتباه می‌کنم

از شرم سر انگشت من پیشانی‌ات تر می‌شود
عطر تنت می‌پیچد و دنیا معطر می‌شود


گیسوت تابی می‌خورد، می‌لغزد از بازوی تو
از شانه جاری می‌شود چون آبشاری موی تو

چون برگ گل در بسترم می‌گسترانی بوی خود
من را نوازش می‌کنی بر مهربان زانوی خود

آسیمه می‌خیزم ز خواب، تو نیستی اما دگر
ای عشق من بی من کجا؟ تنها نرو من را ببر

من بی تو می‌میرم نرو، من بی تو می‌میرم بمان
با من بمان زین پس دگر هر چه تو می‌گویی همان

در خواب آخر عشق من در برگ گل پیچیدمت
می‌خوابم ای زیباترین در خواب شاید دیدمت

شاهکار بینش‌پژوه

 

azinkanaf

عضو جدید
من از عهد آدم تو را دوست دارم

من از عهد آدم تو را دوست دارم

[h=2]من از عهد آدم تو را دوست دارم[/h]من از عهد آدم تو را دوست دارم
از آغاز عالم تو را دوست دارم

چه شب‌ها من و آسمان تا دم صبح
سرودیم نم‌نم، تو را دوست دارم


نه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی
من ای حس مبهم تو را دوست دارم

سلامی صمیمی‌تر از غم ندیدم
به اندازه‌ی غم تو را دوست دارم

بیا تا صدا از دل سنگ خیزد
بگوییم با هم: تو را دوست دارم

جهان یک دهان شد هم‌آواز با ما
تو را دوست دارم، تو را دوست دارم

قیصر امین پور
 

azinkanaf

عضو جدید
[h=2]تا کی به تمنای وصال تو یگانه[/h]تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود، از هر مژه چون سیل روانه
خواهد به سر آید، شب هجران تو یا نه
ای تیر غمت را دل عشاق نشانه


جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه
رفتم به در صومعه‌ی عابد و زاهد
دیدم همه را پیش رخت، راکع و ساجد
در میکده، رهبانم و در صومعه، عابد
گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد

یعنی که تو را می‌طلبم خانه به خانه
روزی که برفتند حریفان پی هر کار
زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار
من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار
حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار

او خانه همی جوید و من صاحب خانه
هر در که زنم، صاحب آن خانه تویی تو
هر جا که روم، پرتو کاشانه تویی تو
در میکده و دیر که جانانه تویی تو
مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو

مقصود تویی، کعبه و بتخانه بهانه
بلبل به چمن، زان گل رخسار نشان دید
پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید
عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید

دیوانه منم، من که روم خانه به خانه
عاقل، به قوانین خرد، راه تو پوید
دیوانه، برون از همه، آیین تو جوید
تا غنچه‌ی بشکفته‌ی این باغ که بوید
هر کس به زبانی، صفت حمد تو گوید

بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه
بیچاره بهایی که دلش زار غم توست
هر چند که عاصی است، زخیل خدم توست
امید وی از عاطفت دم به دم توست
تقصیر خیالی به امید کرم توست

یعنی که گنه را به از این نیست بهانه
شیخ بهایی
 

azinkanaf

عضو جدید
[h=2]موج عاشق[/h]
دنبال من می‌گردی و حاصل ندارد
این موج عاشق کار با ساحل ندارد
​
​
​
باید ببندم کوله بار رفتنم را
مرغ مهاجر هیچ جا منزل ندارد
​
​
​
​
​
​
من خام بودم، داغ دوری پخته ام کرد
عمری که پایت سوختم قابل ندارد
​
​
​
من عاشقی کردم تو اما سرد گفتی:
از برف اگر آدم بسازی دل ندارد
​
​
​
باشد ولم کن باخودم تنها بمانم
دیوانه با دیوانه ها مشکل ندارد
​
​
​
شاید به سرگردانی ام دنیا بخندد
موجی که عاشق می‌شود ساحل ندارد
​
​
​
مهدی فرجی​
​
​

 

azinkanaf

عضو جدید
ماه و سنگ

ماه و سنگ

[h=2]ماه و سنگ[/h]اگر ماه بودم به هرجا که بودم
سراغ تو را از خدا می گرفتم
وگر سنگ بودم به هر جا که بودی
سر رهگذار تو جا می گرفتم
اگر ماه بودی به صد ناز شاید
شبی بر لب بام من می نشستی
وگر سنگ بودی به هرجا که بودم
مرا می شکستی، مرا می شکستی
فریدون مشیری
 

azinkanaf

عضو جدید
بی خودتر از اینم کن

بی خودتر از اینم کن

[h=2]بی خودتر از اینم کن[/h]راز آن چشم سیه گوشه ی چشمی دگرم کن
بی خودتر از اینم کن و از خود به درم کن

یک جرعه چشاندی به من از عشقت و مستم
یک جرعه ی دیگر بچشان، مست ترم کن


شوق سفرم هست در اقصای وجودت
لب تر کن و یک بوسه جواز سفرم کن

دارم سر پرواز در آفاق تو، ای یار
یاری کن و آن وسوسه را بال و پرم کن

عاری ز هنر نیستم اما تو عبوری
از صافی عشقم ده و عین هنرم کن

صد دانه به دل دارم و یک گل به سرم نیست
باران من خاک شو و بارورم کن

افیون زده ی رنجم و تلخ است مذاقم
با بوسه ای از آن لب شیرین شکرم کن

پرهیز به دور افکن و سد بشکن و آن گاه
تا لذت آغوش بدانی، خبرم کن

شرح من و او را ببر از خاطر و در بر
بفشارم و در واژه ی تو، مختصرم کن

حسین منزوی
 

azinkanaf

عضو جدید
هنگام رسیدن

هنگام رسیدن

هنگام رسیدن

ای آرزوی اولین گام رسیدن
بر جاده‌های بی‌سرانجام رسیدن

کار جهان جز بر مدار آرزو نیست
با این همه دل‌های ناکام رسیدن


کی می‌شود روشن به رویت چشم من، کی؟
وقت گل نی بود هنگام رسیدن؟

دل در خیال رفتن و من فکر ماندن
او پخته‌ی راه است و من خام رسیدن

بر خامی‌ام نام تمامی می‌گذارم
بر رخوت درماندگی نام رسیدن

هرچه دویدم جاده از من پیش‌تر بود
پیچیده در راه است ابهام رسیدن

از آن کبوترهای بی‌پروا که رفتند
یک مشت پر جا مانده بر بام رسیدن

ای کال دور از دسترس! ای شعر تازه!
می‌چینمت اما به هنگام رسیدن

قیصر امین پور
 

azinkanaf

عضو جدید
[h=2]آینه[/h]گرچه چشمان تو جز در پی زیبایی نیست
دل بکن! آینه این قدر تماشایی نیست

حاصل خیره در آینه شدن‌ها آیا
دو برابر شدن غصه تنهایی نیست؟!


بی‌سبب تا لب دریا مکشان قایق را
قایقت را بشکن! روح تو دریایی نیست

آه در آینه تنها کدرت خواهد کرد
آه! دیگر دمت ای دوست مسیحایی نیست

آنکه یک عمر به شوق تو در این کوچه نشست
حال وقتی به لب پنجره می‌آیی نیست

خواستم با غم عشقش بنویسم شعری
گفت: هر خواستنی عین توانایی نیست

فاضل نظری

 

azinkanaf

عضو جدید
تو که گندم، تو که حوا، تو که شیطان منی

تو که گندم، تو که حوا، تو که شیطان منی

[h=2]تو که گندم، تو که حوا، تو که شیطان منی[/h]باز شب ماند و من و این عطش خانگی ام
باز هم یاد تـــــــو ماند و من و دیوانگی ام

اشک در دامنم آویخت کـــــه دریا باشم
مثل چشم تو پر از شوق تماشا باشم


خواب دیدم کــه تو می آمدی و دل می رفت
محرم چشم ترم می شدی و دل می رفت:

یک نفر مثل پـــــری یک دو نظر آمد و رفت
با نگاهی به دل خسته ام آتش زد و رفت

خنده زد کوچه به دنبال تبسم افتاد
باز دنبال جگر گوشه ی مــردم افتاد

“آخــــــرش هم دل دیوانه نفهمید چه شد
یک شبه یک شبه دیوانه چشمان که شد”

تا غــزل هست دل غمزده ات مال من است
من به دنبال تو چشم تو به دنبال من است

“آی تو، تو کـــــه فریب من و چشمان منی
تو که گندم، تو که حوا، تو که شیطان منی

تو که ویران من بی خبر از خود شده ای
تو که دیوانه ی دیوانه تر از خود شده ای”

در نگــــــــــــــاه تو که پیوند زد اندوه مرا
چه کسی گل شد و لبخند زد اندوه مرا

ای دلت پولک گلنـــــــــار؛ سپیدار قدت
چه کسی اشک مرا دوخته بر چارقدت؟

چند روزی شده ام محرمت ایلاتی مــن
آخرش سهم دلم شد غمت ایلاتی من

دکتر محمد حسین بهرامیان

 

azinkanaf

عضو جدید
[h=2]گفتی بارانم[/h]من بودم و تنهایی و یک راه بی انتها
یک عالم گله و خدایی بی ادعا
گم شده بودم میان دیروز و فردا
تا تو را یافتم.. با تو خودم را یافتم


صدایت در گوشم پیچید
نگاهت در چشمانم نقش بست
نشان دادی به من آنچه بودم
آری، با تو رسیدم من به اوج خودم

نامم را خواندی.. گفتی بارانم
بارانی شد دل و چشمانم
آری بارانی شدم تا ببارم
اما ای کاش بدانی تویی آسمانم

بی تو نه معنا دارد باران
نه معنا دارد خورشید و نه رنگین کمان
ای که شبیه تر از خود به منی
بگو تا آخر راه با من هم قدمی

باران مهام
 

azinkanaf

عضو جدید
شراب شعر چشمان تو

شراب شعر چشمان تو

[h=2]شراب شعر چشمان تو[/h]من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد
همه اندیشه ام اندیشه فرداست
وجودم از تمنای تو سرشار است
زمان در بستر شب خواب و بیدار است

شراب شعر چشمان تو
هوا آرام، شب خاموش، راه آسمان ها باز
خیالم چون کبوترهای وحشی می کند پرواز

رود آنجا که می بافند کولی های جادو، گیسوی شب را
همان جاها، که شب ها در رواق کهکشان ها عود می سوزند
همان جاها، که اختر ها به بام قصر ها مشعل می افروزند
همان جاها، که رهبانان معبدهای ظلمت نیل می سایند
همان جاها که پشت پرده شب، دختر خورشید فردا را می آرایند

همین فردای افسون ریز رویایی
همین فردا که راه خواب من بسته است
همین فردا که روی پرده پندار من پیداست
همین فردا که ما را روز دیدار است
همین فردا که ما را روز آغوش و نوازش هاست
همین فردا، همین فردا

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد
زمان در بستر شب خواب و بیدار است
سیاهی تار می بندد
چراغ ماه، لرزان از نسیم سرد پاییز است
دل بی تاب و بی آرام من از شوق لبریز است
به هر سو چشم من رو می کند فرداست​
سحر از ماورای ظلمت شب می زند لبخند
قناری ها سرود صبح می خوانند
من آنجا چشم در راه توام، ناگاه
تو را از دور می بینم که می آیی
تو را از دور می بینم که میخندی
تو را از دورمی بینم که می خندی و می آیی
نگاهم باز حیران تو خواهد ماند
سراپا چشم خواهم شد
​
تو را در بازوان خویش خواهم دید
سرشک اشتیاقم شبنم گلبرگ رخسار تو خواهد شد
تنم را از شراب شعر چشمان تو خواهم سوخت
برایت شعر خواهم خواند
برایم شعر خواهی خواند
تبسم های شیرین تورا با بوسه خواهم چید
وگر بختم کند یاری
در آغوش تو
ای افسوس!

سیاهی تار می بندد
چراغ ماه لرزان از نسیم سرد پاییز است
هوا آرام شب خاموش راه آسمان ها باز
زمان در بستر شب خواب و بیدار است

فریدون مشیری
 

azinkanaf

عضو جدید
[h=2]پیش از آنی که با غزل آیی[/h]پیش از آنی که با غزل آیی، دفترم شوره زار ماتم بود
ماه برکوی دل نمی‌تابید، خانه ام انتهای عالم بود

کنج آیینه‌ام نمی خندید برق سوسوی کوکب بختم
بی‌سحرگاه خنده خیست، باغ بی‌باغ، قحط شبنم بود


تا رسیدی خدا تبسم کرد، با عبور تو کوچه پیدا شد
قبل از آنی که بگذری از دل، عطر در انحصار مریم بود

محو شب مانده بودم و مبهوت از خیالی که با تو زیبا شد
قد کشیدی از عمق احساسم، لرز قلبم چو شانه بم بود

بین عقل و جنون غزل رویید، شانه در شانه، خستگی خوابید
دست عشقت چه قدرتی دارد، کارد آن سوی استخوانم بود

چشم‌هایت مرا صدا می‌کرد، روح من سر به زیر می‌انداخت
رد شدم آزمون جرات را، درصد عشق‌بازی‌ام کم بود

ماه؛ بین من و تو قسمت شد، عشق از روی سادگی خندید
جای انگشت‌های حوا ماند روی سیبی که دست آدم بود

عباس کریمی
 

cora

عضو جدید
کاربر ممتاز
با من که به چشم تو گرفتارم و محتاج
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]با من که به چشم تو گرفتارم و محتاج[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif] حرفی بزن ای قلب مرا برده به تاراج[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]ای موی پریشان تو دریای خروشان[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] بگذار مرا غرق کند این شب مواج[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]یک عمر دویدیم و به جایی نرسیدیم[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] یک آه کشیدیم و رسیدیم به معراج[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]ای کشتۀ سوزاندۀ بر باد سپرده[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] جز عشق نیاموختی از قصه حلاج[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]یک بار دگر کاش به ساحل برسانی[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] صندوقچه ای را که رها گشته در امواج[/FONT]
 

cora

عضو جدید
کاربر ممتاز
خطی کشید روی تمام سوال ها
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]خطی کشید روی تمام سوال ها[/FONT] [FONT=arial, helvetica, sans-serif] تعریف ها معادله ها احتمال ها [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]خطی کشید روی تساوی عقل و عشق[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] خطی دگر به قائده ها و مثال ها[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]خطی دگر کشید به قانون خویشتن[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] قانون لحظه ها و زمان ها و سال ها[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]از خود کشید دست و به خود نیز خط کشید[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] خطی به روی دفتر خط ها و خال ها[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]خط ها به هم رسید و به یک جمله ختم شد[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] با عشق ممکن است تمام محال ها[/FONT]
 

cora

عضو جدید
کاربر ممتاز
گرچه چشمان تو جز در پی زیبایی نیست
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]گرچه چشمان تو جز در پی زیبایی نیست[/FONT] [FONT=arial, helvetica, sans-serif] دل بکن ! آینه اینقدر تماشایی نیست[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]حاصل خیره در آیینه شدن ها آیا[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] دو برابر شدن غصه تنهایی نیست ؟![/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]بی سبب تا لب دریا مکشان قایق را[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] قایق ات را بشکن! روح تو دریایی نیست[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]آه در آینه تنها کدرت خواهد کرد[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] آه! دیگر دمت ای دوست مسیحایی نیست[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]آنکه یک عمر به شوق تو در این کوچه نشست[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] حال وقتی به لب پنجره می آیی نیست[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]خواستم با غم عشقش بنویسم شعری[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] گفت: هر خواستنی عین توانایی نیست[/FONT]
 

cora

عضو جدید
کاربر ممتاز
تو دیگر خوب نخواهی شد
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]تا آخر عمر [/FONT] [FONT=arial, helvetica, sans-serif] درگیر من خواهی بود[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]و تظاهر می کنی که نیستی...[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]مقایسه تو را [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] از پا در خواهد آورد[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]"من" [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] می دانم به کجای قلبت [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] شلیک کرده ام
[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]"تو" [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] دیگر [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] خوب نخواهی شد...[/FONT]
 

cora

عضو جدید
کاربر ممتاز
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]وقتی گریبان عدم با دست خلقت می درید[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] وقتی ابد چشم ترا پیش از ازل می آفرید[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]وقتی زمین ناز ترا در آسمانها می کشید[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] وقتی عطش طعم ترا با اشک هایم می چشید[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]من عاشق چشمت شدم, نه عقل بود و نه دلی[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] آدم زمینی تر شد وعالم به آدم سجده کرد[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]من بودم و چشمان تو, نه آتشی و نه گلی[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی[/FONT]
 

cora

عضو جدید
کاربر ممتاز
به نسیمی همة راه به هم می‌ریزد کی دل سنگ تو را آه به هم می‌ریزد؟ سنگ در برکه می‌اندازم و می‌‌پندارمبا همین سنگ زدن، ماه به هم می‌ریزد عشق بر شانه هم چیدن چندین سنگ استگاه می‌ماند و ناگاه به هم می‌ریزد آنچه را عقل به یک عمر به دست آورده عشق یک لحظه کوتاه به هم می‌ریزد آه، یک روز همین آه تو را می‌گیردگاه یک کوه به یک کاه به هم می‌ریزد​
 

cora

عضو جدید
کاربر ممتاز
عشق تا بــــر دل بـیـچاره فروریختنی است

دل اگر کـوه ، به یکباره فرو ریختنی است


خشت بـــــر خشت برای چه به هم بگذارم

من کـه میدانم دیــــواره فـرو ریختنی است

آسمانی شـدن از خـاک بریـدن می خواست

بی سبب نیست که فــواره فروریختنی است

از زلـیـخـای درونـت بگـریـــز ای یــوسف

شــــرم ایــن پـیـرهن پاره فروریختنی است

هنــــر آن است که عـکـس تـو بیفتد در ماه

مـاه در آب کــه هـمـواره فروریختنی است
 
بالا