نتایح جستجو

رمان بلندی های بادگیر وعشق هرگز نمیمیرد خواهران برونته کوری ساراماگو گندم مودب پور

به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد به جویبار كه در من جاری بود به ابرها كه فكرهای طویلم بودند به رشد دردناك سپیدارهای باغ كه با من از فصل های خشك گذر می كردند به دسته های كلاغان كه عطر مزرعه های شبانه را برای من به هدیه می آوردند به مادرم كه در آینه زندگی می كرد و شكل پیری من بود و به زمین...

به نو کردن ماه بر بام شدم با عقیق و سبزه و آینه داسی سرد بر آسمان گذشت که پرواز کبوتر ممنوع است ....