نتایح جستجو

بابا قدیم بدتر بوده خجالت کدومه همه این داستانهای عشقی قدیمیه چون وسیله های ارتباطی این طوری نبود دخترها رو از هر کجا که ول میکردید در خونه پسر ها بودن

مثال گربه هارو شوهر خالهم میزد وقتی تازه ماهواره اومده بود ما بچه ها هم سنمون کم بود یه نفر مسئول بود ریموت بدست صحنه هایی که بچه ها نباید ببیننو رد کنه بزنه کانال دیگه اون موقع میگفت بچه ها گربه ها هم که به هم نگاه میکنن میفهمن برای چیه بزارید ببینن

من یه تاپیک دارم به اسم دوستداران دکتر علی شریعتی از این تاپیک بیشتر دوسش دارم اما چون دوستام اینو بیشتر دوست دارن معمولا این تاپیک صفحه اوله چون از دکتر نوشتی گفتم

یعنی میخوای بگی احتمالش هست همچین چیزی واقعی باشه

راست میگه همین جوریه که میگه

میگم که نمیشه الان بچه های 4 ساله دو تا گربه به هم بد نگاه میکنن تا ته خط میرن حالا دونفر طول تحصیل عاشق هم باشن نفهمن بیشتر داستانه خوب

به نظرم امکان داره دونفر همدیگرو دوست داشته باشن و به هم نگن به دلایل مختلف اما اینکه با هم رفت وامد داشته باشن خونه یکی باشن بعدا خودشون حرفی نزنن طرف مقابلم نفهمه فکر نکنم اتفاق بیوفته

یه جایی از این بلوفها بزن که کسی نشناستت عزیز خجالتی

نمیدونم چی بگم نظر خودت چیه؟

ممنون عزیزم نظر لطفته من فقط از جای دیگه کپی کردم امیدوارم لذت ببرید، خوشحال میشم شما هم پست بذارید تو این تاپیک

چنان بی یاور و یارم چنان بیگانه با خویشم که حتی سایه ام دیگر نمی آید به دنبالم

پرستو ها همه رفتند کبوتر ها همه رفتند همه همشهریان بار سفر بستند درون کوچه های شهر ما پاییز طولانیست نمی دانم بهاری هست؟ نمی دانم صدایی هست؟ عجب صبری خدا دارد عجب صبری خدا دارد عجب صبری خدا دارد همه همسایه ها رفتند همه عاشق دلها رفتند همه از خونه و کاشونه دل کندند درون خونه بیگانگان راهی...

نمیدونم یک ساعته چرا دوباره افسرده شدم نمیدونم بخاطره تاپیکهاست یا نوشته های خودم

حنانه جان ممنون عزیزم از پست هات

سلام کدوم تاپیکی الان؟

تو همون معبدهای قدیم چینی منم اون عابد پیری که به عشق تو اسیرم

در شبان غم تنهایی خویش عابد چشم سخنگوی توام

پروين اعتصامی پس از درگذشت پدر، اين ابيات را در سوك وي سروده : پدر،آن تيشه كه برخاك تو زد دست اجل تيشه اي بود كه شد باعث ويرانـي من يوسفت نام نهادند و به گـرگت دادنـد مرگ، گرگ توشد، اي يوسف كنعاني من مه گردون ادب بودي و در خاك شدي خاك، زندان توگشت، اي مه زنداني من از نـدانستن مـن، دزد قضـا...

زندگی میگن برای زنده هاست اما خدایا... بس که ما دنبال زندگی دویدیم...بُریدیم که...

مانده بــودی اگـر نازنیــنم زندگی رنـگ و بــوی دگـر داشـت