آری حسین را منتظرانش کشتند، همان ها که دعوتش کردند، آن روز هم من و تو در خانه نشستیم، نگوییم" یالیتنا کنا معک"،" ای کاش با تو بودیم" اگر آن روز هم بودیم، مصلحت اندیشی می کردیم و از تیغ ابن زیاد می هراسیدیم، مثل امروز در خانه می نشستیم تا اطوی لباسمان خراب نشود، مگر خون ما از خون روح الامینی...