نتایح جستجو

مگه مجبوری اسپم کنی؟ میگم اینا به ما چه ربطی داره ؟ اینجا تالار خبر که نیست ما بیایم از این خبر ها اونم اینجا مطلع بشیم. حالا فرضا مطلع بشیم چی میشه مثلا؟ شما از محله خودت بی خبری . چطور شده نگران اوضاع منطقه شدی؟

شما چرا همش تو کار کشور ها و مردم دیگر دنیا هستید؟ خسته مون کردید باباجون. تالار گفتگو رو تبدیلش کردید به تالار خبر هایی که اصلا به ما ربطی نداره. میشه بگید این کارا معنیش چیه؟ مگه ما ژاندارم دنیا هستیم. منظورم شمائید؟ خلاصه حوصله مو سر بردید. اگه واقعا سوادش رو دارید یه مطلب از خودتون...

شما همه تون تو دهه هایی بدنیا اومدین که تا چشم باز کردین همیشه با دخالت ما تو کار دیگران مواجه بودید. از این رو طبق عادت مدام تو کار کشور های دیگه مداخله میکنید . در حالی که هیچ ربطی به ما نداره. ولی خوب شما همه تون تو این فضا بزرگ شدین و همینطوری هم عمل خواهید کرد.

مصايب روزگار چون باد مي وزد چون باران مي بارد هيچ كس از دست آن امان ندارد زندگي با مصيبت و رنج آميخته است هر كس زنده است بايد رنج بكشد بايد مصايب روزگار را تحمل كند كسي كه به دريا مي رود دامنش تر ميشود و كسي در خارستان قدم بر ميدارد خارهاي جان گداز پاهايش را رنجه ميدهد هر...

زندگی که مجبورشیم. اما اون لذتی رو که میگی من تا بحال نچشیدم.

اینا یه سری مسائل روبنایی است که مربوط به آئین های دینداری میشه. عقیده شون همینه خوب. یکیش مادر خدابیامرز من که هیچوقت به روش نیاوردیم و دیگه در بین ما هم نیست. مردم خودشونو با اون داده هایی که بهشون میدن میسازند. مهم اون داده ها هستند. هر کس هر چی بهش میدن همونو فکر میکنه. و عمل میکنه.

درک بیشتر که اره. ولی همش باید تحمل کنیم. اینجوری باشیم خوبیم. ولی اگه بخوایم صادق باشیم دور و برمون آتیش بپا میشه.

خدا کنه یه پسر مثل شما تو تور من بیفته که یه عمر خوشبخت بشم.

اون خدا بیامرزدت رو خیلی عالی اومدی. مرسی

شاید من رسانه ها و روزنامه های بورکینافاسو رو میگم. مگه اونام خارج محدوده حساب میشن؟ البته تا نگی راجع به چه موضوعی حرف میزنی بحث ممنوعه نمیشه. منم چیزی تو اون مایه ها نگفتم. تشخیص من همینی است که در ابتدای تاپیک عرض کردم.

اینو بهش فکر میکنم. روش جالبی است. فقط یه نقطه اش کمه. من پدر و مادرم رو دیگه ندارم. اونا پیش خدا رفتن. البته نیازی هم بهشون ندارم بذار راحت باشن. اما بقول شما : باید به دنبال چیزی باشم که بخاطرش اینجام. اینو خیلی قشنگ گفتی . مرسی

من همیشه فکر میکنم یه مترسکم. میدونم که تمام مترسک هایی که دیده ام انسانهایی هستند که آرزو داشتند روزی مترسک شوند. برا همینه که نمیتونم با خودم و به خودم حرفی بزنم. اینو آینه بهم یاد داده که ساکت باشم. حتی در درون خودم.

نمیخواهی بدانی از چه گریانم؟ نمیخواهی بخوانی راز پنهانم ز چشمانم؟ نمی بینی پر از آتش شده حرفام؟ نمی پرسی دلیل آه سوزانم؟ گمانم خوب میدانی پر از دردم میان شعله ها اما چنان سردم تو میدانی که من هرگز نخواهم گفت و راز عشق را در سینه خواهم سفت.. من نمیتونم معلم باشم.

از کی؟

نمیخواهی بدانی از چه گریانم؟ نمیخواهی بخوانی راز پنهانم ز چشمانم؟ نمی بینی پر از آتش شده شعرم؟ نمی پرسی دلیل آه سوزانم؟ گمانم خوب میدانی پر از دردم میان شعله ها اما چنان سردم تو میدانی که من هرگز نخواهم گفت و راز عشق را در سینه خواهم سفت.. هر چه بادا باد.

و خودمم نیز. یعنی هر چیزی تا جایی هست که من هستم. من نباشم هیچی هم نیست. یا همون هیچی هست . قفس تنگ وجود . شاید بهم یاد ندادن که بتونم دوست داشته باشم.

با بودنمون شوخی میکنند. فقط اون لحظه ای که پای صندوق میرم برای خودم هویت دارم. بقیه زمانها کسی نیستم. بال پرواز هم ندارم که خودمو برهانم. یه چیزایی فهمیدم که هنوز نمیتونم تحلیلشون بکنم.

شاید برا همینه که من دارم تموم میشم تا اونا شروع بشن.

توی سرم بشکه‌ی باروت است. توی خانه، تهران، خاورمیانه. ببر مرا به دریا، به جنگلی مرطوب و مه‌آلود، جایی که این همه از هر جرقه و شراره‌ای نترسم. دست‌هایم را نگاه کن، تاول زده‌اند.

تنبلی در این حد که می خوایم همدیگر رو از یک اتاق به اتاق دیگه صدا بزنیم موبایل هم رو می گیریم!! می دونم!! واقعا که!! ما چمون شده؟