نتایح جستجو

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست؟ تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست؟ تو به دلریختگان چشم نداری، بی دل آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست؟ یادم هست ، یادت نیست؟