بازگشت ذات همه ما به سوی خداست. وقتی که به خاطر ناپاکی روحمون توان بازگشت به خدا رو از دست میدیم، از حسرت درونمون اتش میگیریم و در این اتیش میسوزیم.و از اتیش وجود خودمون جهنم رو میسازیم. تو همین زمین خاکی میمونیم و توان رسیدن به خدا رو پیدا نمیکنیم.
اولا سوال خیلی به جایی هستش. میدونی من چی میکنم. من فکر میکنم وقتی یه بچه میاد و بهم میگه که میزنمت و زورم زیاده و من قوی هستم و از این حرفا من فقط گوش میدم و میخندم. تو برخورد با اینا هم همینطوری فکر میکنم و سعی میکنم از کنار ادعا هاشون که واقعا عذاب اوره بگذرم.