كسيه كه مث خودم باشه... مث يه سيبي كه از وسط نصف شده...طرز فكرشو ميگم...بقيه چيزا اينقد واسم اهميت نداره...
اصولا به نظر من عشق واقعي اونيه كه از شناخت و منطق به احساس برسه... نه اينكه تو يه مقطعي از زندگي از روي احساس يه چيزي رو تصميم بگيرم...من يكيو ميخوام كه واقعا باهاش به تكامل برسم...كمك...