نتایح جستجو

در آخرین پیغامهایی که بین دو رضا رد و بدل شد،به این نتیجه رسیدم که چه کاریه رضا شیرینی بده.فقط قرار شد دو رضا یک دیدار صمیمانه در رستوران زاگرس اصفهان داشته باشند...

رضاااااااااااااااااااااااااااااا مسنجرو ول کن بیا اینجا توضیح بده.

اینجوریه؟ هفته پیش که ناهارو پیچوندی ندادی.شیرینی هم نمیخوای بدی؟جالا من هیچی،بچه های سایت نباید شیرینی بخورن؟

دلت میاد.رضا گوگولیه ماست

اینقدر از این جملش لجم میگیره:mad:

نه دیگه...اومدی نسازی.پستارو کامل بخون... گفتم ما بچه های njf هوش خوبی داریم دلم لک زده برا njf

به به فرهنگ خانوم.از این طرفا...چه عجب اومدید...

ازبس گلن این رضاها :دی

فقط فلش قبول میکنیم.اونم نو باشه.تا حال بده بسوزه :دی

گناه داره.رضااااااااااااااااااااااااااااااااا چرا نمیای از خودت دفاع کنی؟

ساده ای امیر.قراره اطلاعات فقط از لپ تاپ من بره رو لپ تاپ اون نه بر عکس...

جالبه...منو مسخره میکرد که kasper پولی خریدم. خوب شد گفتی .قرار بود در اولین فرصت یه هارد به هارد بین لپ تاپامون انجام بشه. رضااااااااااااااااااااااااااااااا

اینا همش شایعست... چهار سال اونجا زندگی کردم.این خبرا نیست...ما njf ها هوشمون خوبه.خرخون نیستیم...

یه جائیه تو دنیا همه براش می میرن تموم حاجتا رو همه ازش می گیرن بین دو نهر آبه ، یه سرزمین خشکه شمیم باغ و لاله اش خوشبو ز عطر مُشکه شبای جمعه زهرا زائر این زمینه سینه زن حسینه ، یل ام البنینه …

امیر ،جای ما رو خالی کنید تو njf(به همراه رضا و علی و برو بچ).به خدا هیچ یونی،njf نمیشه.:(

ترم زندگیتون بی مشروتی... لحظاتتون همیشه پاس... سایه حذف از زندگیتون دور... و معادله شادیتون 20 باد.... روز دانشجو مبارک...

امیر...از تو بعید بود...خر زدن برادر خر خونی تشریف دارن.اینقدم با هم خوبن :دی

دانشجوی njf و خر زدن؟ امکان نداره...

چند سالی میگذشت که دایره آبی قطعه گمشده خود را پیدا کرده بود. اکنون صاحب فرزند هم شده بود، یک دایره آبی کوچک با یک شیار کوچک. زمان میگذشت و دایره آبی کوچک، بزرگ میشد. هر چقدر که دایره بزرگ تر میشد شعاع آن هم بیشتر میشد و مساحت شیار که دیگر اکنون تبدیل به یک فضای خالی شده بود نیز بیشتر...

کاش آسمون حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک کویر می کرد.کاش دلها آنقدر صاف بودکه دعاها قبل ازپایین اومدن دستها مستجاب می شدکاش مهتاب با کوچه های تاریک شب آشنا تر بود.کاش بهار آنقدر مهربان بود که باغ را به دست خزان نمی سپرد.کاش در قاموس غصه ها, شکوه لبخند در معنی داغ اشک گم...