نتایح جستجو

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

[IMG]

چون هم آغوشی ماست عطر پیچیده به یاس آن موازی خط عشق با من و تو شد مماس

گفتی غزل بگو ! چه بگویم ؟ مجال کو ؟ شیرین من، برای غزل شور و حال کو ؟

من دلم می خواهد، تا که هستم، با من ،مهربان تر باشی، و اگر شد گاهی ،تن تنهایم را ،تنگ در آغوش کشی، به خدا معجزه ها خواهد کرد، یک دل پر احساس ،یک لب پر لبخند، و کلامی که درآن ،عاطفه ها می بارد...

لبخـــند بزن.... برآمدگی گونه هایت توان آن را دارند که امید رفته را باز گردانند، گاه قوس کوچکی میتواند معماری بنایی را نجـــات دهد.......!

بودنت ، بزرگترین وادامه دارترین معجزه روزهایم است ...

امشب خسوف رخ میدهد دلهامان در یک خط نزدیکترین فاصله را به هم دارند...

قصد دارم بنوازم این بار تو در آغوش منی مثل دو تار ... حرجی نیست به این حال خراب چه کسی گفت « فَرَج» بین ستون ها جاری است ؟ انتظار تو دگر اجباری است ! من همین لحظه تو را در بندم در به روی همه پس می بندم زخم خود را کندم پاره شد لبخندم چه کسی گفت « جراحت» خوب است ؟ زخم من مملکت محبوب است آسمان...

نه توان ناله مانده ، نه رهي به لانه دارم نه اميد تازه دردل ، نه ازاين زمانه دارم چوبرفته کاروانم شده ام دوباره بي ، خود نه خود ازخودم بدانم ، نه دگرنشانه دارم

می خواهم امشب از ماه قول بگیرم که هر وقت دلم برایت تنگ شد در دایره حضورش تو را به من نشان دهد می خواهم امشب با رازقی ها عهد ببندم هر وقت دلم هوای تو را کرد عطر حضور مهربان تو را با من هم قسمت کنند می خواهم امشب با دریای خاطره ها قرار بگذارم که هروقت امواج پر تلاطم یادها خواستند قایق احساس...