نظر شما محترم . ولی این نتیجه ایکه شما رفتند , زیاد منطقی نیست . در جهان پیشرفته , انسانها از نقد می آموزند و تحمیل رو جز در مورد مفاد قانون نمی پذیرند. نقد برای شکافتن موضوع و بررسی نقاط ضعف و قوت بسیار مفید و پیش برنده است.
فرهنگ جامعه ما بقدری ضعیف است که اگر به شخصی بگوئیم به روانپزشک یا روانکاو مراجعه کند می گوید:”مگر من دیوانه ام”در حالی که در کشورهای خارجی رشته روانشناسی جایگاه خاصی دارد و مراجعه به روانپزشک و روانکاو امری طبیعی محسوب می شود. ما ایرانیان فقط در اموری بی ارزش مانند مد لباس و آرایش مو و ابرو...
موضوع خوبیه. ولی برای بضاعت این تالار یکم سنگین هست. ما اینجا دنبال بحث هایی هستیم که ثنار سه شاهی نمی ارزن. این موضوع بالاتر از حد و توان من و من هایی چون من هست.
اگه ممکنه و اگه بلدی , لطفا نظر خودت رو با ادبیات کارشناسی بگو تا ببینیم منظورت چیه ؟ موضوع نقد و تحمیل هست. لطفا جواب های کوچه بازاری نده. با منطق کارشناسی پاسخ بده. مرسی
یکی از اساسی ترین آداب معاشرت ، درست و مودبانه صحبت کردنه.وقتی یه نفر به دیگری بگه ،،،،لازمه به شعورت شک کنی ،،،معنیش اینه که یعنی طرف یا بیشعوره و یا کم شعور.و این حرف خیلی بی ادبانه است.(اینو بخاطر بسپار )
میشه به من بگی ، کار این محاکم قضایی و قضات دادگاهها و وکلا چیه؟ (کارشون قضاوت کردن...
مشکل از جای دیگه ست ، یعنی چی؟
خودت داری در مورد درک و شعور من قضاوت میکنی .بعدشم همین کار رو در دیگران محکوم میکنی.یعنی فقط تو یکی اجازه داری هر چی از دهنت در میاد برای همه بگی ولی دیگران این حق رو ندارن؟
4 کلمه که حرف میزنی ، دو بارش قضاوت دیگرانه،بعدشم میگی کسی قضاوت نکنه؟خودت که داری همش...
این جوابی که نوشتی دقیقا باید به خودت میدادی،یعنی جلو آینه وایستی و اینا رو به خودت بگی ، مشکل حل میشه.مشکل شما برداشت های خودته که باعث میشه نتونی منطقی فکر بکنی.و یه چیزایی میگی که بیشتر شبیه رویاست تا واقعیت.
تا حالاش هر چی گفتی ، همش بی معنی بود،یعنی با هیچ استدلالی منطبق نیست.کلا یه چیزایی میگی که شاید خودت هم معنیشو نمیدونی.لازمه یکم بیشتر کتاب بخونی.کلا دلائلت من در آوردیه.