از بختِ بد، مغز آدمىزاد اينجورى طراحى شده انگار كه خاطرهها و وقتها و جاىها و چيزها را، با روشى مرموز و خارج از ارادهى خود آدم به هم ربط مىدهد. به زبان امروزى ما، تگ مىزند. مثلن تگ مىزند پاييز/ پلههاى ساعى/ قرمز مايل به نارنجى/ سين/ خداحافظى/ بوى چوب سوخته و چندتايى چيزِ انگار بىربطِ...