روزگاريــست که کس را به کسي یـاری نيست
جــز دل آزاري و نیــــــرنگ و ریـــاکـــاری نيست
هـر چه غــم بـود به دوش دل مـــردم شد بــار
گوئـیا قسمت مــا غیــــر گــــران بـــاری نيست
اي بــــــسا عامي مستـــغني خوش خفته به نــاز
زانکــه معیــــار دگـــر دانـش و بیــــداری نيست...