نتایح جستجو

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

شاعرشو نميدونم قبلا شنيده بودم خودم هم خيلي دوسش دارم به همين خاطر براي بچه ها فرستادمش

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...

چه انتظار عجیبی! تو در میان منتظران هم، عزیز من چه غریبی؛ عجیب‌تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت؛ چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی؛ فقطه نشسته و گفتیم خدا کند که بیایی...