اسير مانده ايم در بهانه هاي پاپتيو ميله هاي آهنين و عشق هاي ساعتي
حوالي نگاهمان دوباره صف کشيده استصداي تيک تاک غم , شماره هاي صنعتي
امان از اشتباه هاي نا تماممان , همانتفاخر هميشگي به هيچ هاي قيمتي
ميان قرن حادثه کجاست اتفاق عشقنمانده در تسلط همان هبوط لعنتي ؟
کسي نيامد از تبار انتظارمان...