نتایح جستجو

بگذار هر چه از دست میرود برود؛ من آن را میخواهم که به التماس آلوده نباشد، حتی زندگی را ...

باران میبارد به حرمت کداممان نمی دانم ! من همین قدر میدانم باران صدای پای اجابت است خدا با همه جبروتش دارد ناز میخرد ... نیاز کن......

به یاد هم بودن قشتگ ترین هدیه ای است که نیاز به با هم بودن ندارد...

پروردگارا میخواهم آنگونه زنده ام نگاه داری که نشکند دلی از زنده بودنم و آنگونه بمیرانی که به وجد نیاید کسی از نبودنم..........

آموخته ام ... که گاهي تمام چيزهايي که يک نفر مي خواهد، فقط دستي است براي گرفتن دست او، و قلبي است براي فهميدن وي.

خداوندا چیزى بهتر از بهشت دارى؟ براى مادرم می خواهم…

کسی که نشسته است همیشه خسته نیست ... شاید جایی برای رفتن نداشته باشد ...!

کاش همه میفهمیدن دل بستن به کلاغی که دل دارد بهتر از دل بستن به طاووسیست که تنها زیبایی دارد .

تمـــام ِ خط خطی هــایِ من ، شعر می شـــدنـد ! وقتـی .. ایـن کلــماتِ وحشی .. رام ِ تـــــــــو بــــــــود

نگران فردا نیستم خدای دیروز و امروزم هم هست... فردایت قشنگ

مدتهاست قهوه بوميكنم... شايد! عطر تنت از سرم بپرد..

در سقوط هم می توان سهمگین،باشکوه،با صلابت و زیبا بود این را آبشار به من آموخت

حتے ديگر نميخواهم آرزويت باشم...!! آرزو ميكنم او، آرزوـے تو باشد و آرزوـے او، ديگرـے...!!

دلم شعری می خواهد برای بودنت ... بوییدنت ... نمی دانم چند وقتی است ... واژه هایم را گم کرده ام ردیف هایم نامرتب اند قافیه که هیچ ... بی وزن هم شده ام !!! همچون بهاری که سپری شد ... اما ... اما هنوز دلی دارم که برای تو می تپد ... و چشمانی که تورا می جوید و هیچ نمی یابد جز تنهایی و من ...

آسمان ابری است ... هوای اتاق سنگین ... دیوارها ... تنهایی ام را فریاد می زنند ... و شب ... با سکوتی کر کننده ... خواب را از چشمانم دزدیده است دلم ... هوای با تو بودن دارد و ... تو نیستی باز ... در آغوش می کشم خاطراتم را

شاعری را ... در چشمان معصومانه ات در کلام بی ریایت در حضور بی پایانت و همچون سادگی ِ کودکی که در تابستان طلب باران می کرد حس کرده ام دوری از من اما من امروز به بودنت دلگرم خواهم بود دل بسته ام همچون کودکی ام به عروسک دختر همسایه دل خوشم به بودنت حتی در کنار او ...

بهار نزدیک است افسوس این دلِ بی تاب نه توان شکفتن دارد ونه توان دلدادگی شب های سردِ زمستان را بی آغوش گرم تو به صبح رسانده است تن رنجور ِ من پای آن کرسی خاطره ها لابه لای عکس های تهی من و این دل آشفته بهار آمدنت را چشم انتظاریم تا صبح ِعدم ای نگار من ای یگانه ترین نگار من بهار...

بُگذار ساده بگویَمت همین خُنکای نفس هایت همین که گاه به گاه ِ نگاهِ گرمت را به چشمانم می دوزی دوستت می دارم همین سکوت ِدستانت در ازدحام تن های عریان طنین صدایت را که گاهی دیوانه می خوانی ام دوست می دارم چشمایت را ببند من این سکوت ِچشمانت را دوست می...