عطر یار
ما ندانیم که دلبسته ی اوئیم همه
مست و سرگشته ی آن روی نکوئیم همه
فارغ از هر دو جهانیم و ندانیم که ما
در پی غمزه او بادیه پوئیم همه
ساکنان در میخانه ی عشقیم مدام
از ازل مست از آن طرفه سبوئیم همه
هر چه بوئیم زه گلزار گلستان وی است
عطر یار است که بوئیده و بوئیم همه
جز رخ یار جمالی و جمیلی...