آقای سرمربی اومده مصاحبه کنه اونوقت تو تمام طول مصاحبه همش از خودش و بازیکنانش تعریف میکنه آخرش هم عنوان میکنه که بچه ها هیچ پولی نگرفتن و فقط به عشق هوادار میان و بازی میکنن.
تعداد هواداراشونم بتعداد انگشتان دو دست نمیشه.
دقیقه 70 که میشه یکی دو تا از بازیکنان تیم برنده هی خودشونو زمین میزنن که بخیال خودشون اتلاف وقت کنند. بعد سرمربیشون بعد بازی تو مصاحبه ش طوری انکار میکنه که انگار دارن تهمت میزنن.
یکی از سرمربیان لیگ برتری که ظاهرا تو تبریز سرمربیگری میکرد پارسال وسط بازیهای لیگ همش از اصفهان و اصفهانی ها تعریف و تمجید میکرد. امسال معلوم شد که رفته سرمربی یکی از تیم های اصفهانی شده. بعدشم هی میگن خدا دعا ها رو مستجاب نمیکنه.
60 تا اعلامیه و اخطاریه و تذکرنامه از سوی فدراسیون فوتبال منتشر شده که اجازه نخواهند داد تیمهای بدهکار بیان و تو لیگ بازی کنن.
بعد نیم فصل تازه متوجه میشیم که 80 درصد تیم ها در عین حال که همشون بدهکار بودن اومدن و دارن تو لیگ بازی میکنند.
آقای دروازه بان بجای اینکه وسط دروازه وایسته و آماده و هوشیار باشه, شونصد متر پیشروی کرده اونم از منتهی الیه یه سمت دروازه بعدشم که گل رو نوش جان کرده, مدام داره سر دفاع وسط داد و بیداد میکنه که انگار اون بیچاره مقصر بوده.
پول تو جیبی بهشون ندادن اونوقت پاشدن رفتن تو یه کشور دیگه برای اردوی تمرینی و آماده سازی. بعدشم پاسپورت هاشونو تو هتل محل اقامتشون گرو نگه داشتن و .......
آقای مربی هنوز لیگ شروع نشده مدام تو مصاحبه هاش کل کل میکنه و حرص رقیب رو در میاره بعد که بازی ها شروع شد به همان تیمی که باهاشون کل کل میکرده میبازه. بعد تو مصاحبه ش میگه ؛ نمیدونم چرا گل بدهنگام که خوردیم شیرازه تیم مون از هم پاشید ولی تو کل بازی سوار بازی بودیم.
بازیکن حریف رو هل داده طوری که بنده خدا با سر به زمین خورده و دو تا معلق هم زده. اونوقت با شنیدن صدای سوت داور همچین ادای بی خبری و بی تقصیری در میاره که هر کی نبینه خیال میکنه که اصلا گویا این آدم حتی از کنار اون بازیکن هم رد نشده بوده.
گوینده و گزارشگر فوتبال در پایان 90 دقیقه بجای اینکه بگه وقت معمول از 90 دقیقه به پایان میرسه, میگه نود دقیقه قانونی.
انگار که بقیه وقت بازی که همان زمانهای تلف شده هست غیرقانونی محسوب میشه.
یکی از بزرگترین خصلت مومن بخشنده بودن و غیبت نکردن هست. شما سعی کن بخشنده باشی و همه چی رو فراموش کنی که خداوند انسانهای بخشنده را دوست میدارد و به چنین بنده ای اجر جزیل عطا میفرماید.