شکر واقعی آن است که عاشق قهر و لطف خداوند،هردو باشی.قهر او عین لطف اوست.
پس قهر او نیز شکری واجب لازم دارد.
اصا اگر نیک بنگری،قهری وجود ندارد ،همه لطف است.
نبودیم ،اکنون هستیم.آیا این کافی نیست؟
اگر نیک بنگری،احساس خلا نیز خالی نیست.بلکه پراز لطف و عنایت است.
عاشقانه پذیرای حوادث و رویدادها باش...