خب چرا هدف خاک خورده؟(اگه هدف خیلی بزرگه...دسته بندی اش کنین و کوچیک تا گام به گام برسین...ازکوچیک ترین بخشش که عملی میشه شروع کنین)
تا خاک نخوره...
نه...فقط حیفه..بخش اساسی زندگی ما شناخت خودمونه...مگه چندسال زنده ایم؟
خواهش..کاری نکردم..
من بعد سه سال تازه فهمیدم اصلا خودمو نمیشناسم:دی
خب تاوقتی که هدف مشخص نشه عملی هم نیست!
و ادامه دارشدنش پریشونی میاره...
درگیری های روزمره همیشه هست (ی روال ثابت) برنامه و هدف بهشون جهت میده ...
نه؟
پس چرا نمیشناسین خودتون رو؟
من طبیعی که شامل غریزه هست و درطول زندگی درک میشه(یه سری پیش فرضها که انسان با اون به دنیامیاد)
من معقول بخش اکتسابی داره و بخش کشف شدنی
کدوم بخشش رو نمیشناسین
؟
بخشهایی که بدست میارین یا بخش هایی که کشف نکردین؟