ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستان//نانی ده و صد بستانهاده چه به درویشان
بشنو تو ز پیغامبر فرمود که سیم و زر//از صدقه نشد کمتر هاده چه به درویشان
یک دانه اگر کاری صد سنبله برداری//پس گوش چه می خاریهاده چه به درویشان
کم کن تو فزایش بین بنواز و ستایش بین//بگشا و گشایش بین هاده چه به درویشان...