نمی دونم چی بگم...
به لطف حضرت دوست همیشه (البته، نمی دونم این همیشه درسته یا نه چون خودم هم خیلی وقتا به یادش نبودم، اما اون وقتایی که بودم...) یه جورایی سعیم این بوده که به اطرافیام یادآوری کنم لطف و محبت بی کران پروردگار رو، تا تذکره ای باشه، اول واسه خودم، بعد واسه دور و بریام؛ تو شرایط سخت...