خوب گوش می کند که برایش چه می گویم
-حالا جواب هم نیاید مهم نیست
به فهمش هم کاری ندارم آدمها با ادعای آدمیتشان نمی فهمندم،
همین که دردل های مکتوبم را می شنود عالی است!-
وابسته می شوم به این سکوت ناشناس!
مرا که انشای مدرسه ام را به زور امتحان خودم می نوشتم به حرف می آورد،
جالب نیست؟
نمی دانم...